بخش 9.11.4

در روش طرح مقاومت، طراحی اعضای مختلف سازه چنان صورت می‌گیرد که مقاومت نهایی با حداکثر ظرفیت باربری عضو در هر مقطع، بزرگ‌تر یا مساوی با نیروهای داخلی موجود در آن مقطع تحت اثر بارهای نهایی (ضریبدار) وارد به سازه باشد ( رابطه‌های (۹-۸-۱) ). در تعیین مقاومت نهایی مقطع و نیز تعیین بارهای نهایی، ضرایب کاهش مقاومت و نیز ضرایب بار مطابق فصل ۹-۷ این آیین نامه منظور می‌شوند.

در صورتی که نیروی محوری فشاری با ضریب، P _u <0.10 f' _c A _g باشد، مقاومت خمشی مقطع بر اساس رابطه‌ی (۹-۸-۱ الف) و با کنترل ϕM _n ≥M _u تعیین می‌شود. در حالتی که P _u ≥ 0.10 f' _c A _g بوده و یا کششی باشد، مقاومت توام خمشی و محوری بر اساس رابطه‌های (۹-۸-۱ الف) و (۹-۸-۱ت) ، با منظور کردن اثر متقابل لنگر خمشی و بار محوری و با کنترل توام ϕM _n ≥ M _u و ϕP _n ≥ P _u تعیین می‌شود.

در مقاطع تحت اثر برش، مقاومت برشی مقطع بر اساس رابطه‌ی ( 8-۸-1 -ب) و با کنترل ϕV _n ≥V _u تعیین می‌شود.

در تیرهای بتنی مرکب، مقاومت برشی افقی، V _nh ، بر اساس بخش ۹-۱۷-۳-۳ محاسبه می‌شود.

در مقاطع تحت اثر پیچش، مقاومت پیچشی مقطع بر اساس رابطه‌ی (9-8-1-پ) و با کنترل ϕT _n ≥T _u تعیین می‌شود. اگر لنگر پیچشی با ضریب از پیچش آستانه‌ی مقطع با منظور کردن ضریب کاهش مقاومت پیچشی کمتر باشد، T _n <ϕT­ _th ، می‌توان از اثرات پیچش صرف نظر نمود و در این حالت نیازی به تأمین آرماتور حداقل پیچشی نیست.

آرماتورهای طولی و عرضی مورد نیاز برای پیچش را باید به آرماتورهای لازم برای برش، خمش و نیروی محوری نهایی که به صورت ترکیبی با پیچش عمل می‌کنند، اضافه نمود.

اگر لنگر خمشی طراحی M _u همزمان با لنگر پیچشی طراحی T _u به مقطع وارد شود، سطح مقطع آرماتور پیچشی طولی لازم در ناحیه‌ی فشاری عضو خمشی را می‌توان به مقدار $\frac{M_{u}}{\left ( 0.9df_{_{y}} \right )}$ کاهش داد، ولی نباید از آرماتور حداقل مطابق ضابطه‌ی بند ۹-۱۱-۵-۳ کمتر باشد.

در مقاطع توپر با نسبت ابعادی h/b _t ≥3 (h ارتفاع مقطع و b _t عرض قسمت در بر دارنده‌ی خاموت‌های بسته‌ی پیچشی از مقطع است)، می‌توان از هر روش طراحی جایگزین که صحت آن به وسیله‌ی تحلیل و سازگاری با نتایج آزمایش‌های جامع تأیید شده باشد، استفاده نمود. در این موارد نیازی به کنترل حداقل آرماتور پیچشی از ضابطه‌ی بند ۹-۱۱-۵-۳ نمی‌باشد؛ اما الزامات آرماتور گذاری ضوابط بند ۹-۱۱-۶-۴ و ۹-۱۱-6-۵-۶ تا ۹-۱۱-۶-۵-۹ باید رعایت شوند.

برای مقاطع پیش ساخته‌ی توپر با نسبت ابعادی h/b _t ≥4.5 ، می‌توان از یک روش طراحی جایگزین و فولاد جان به صورت باز استفاده نمود؛ به شرط آن که صحت آن به وسیله‌ی تحلیل و سازگاری با نتایج آزمایش‌های جامع تأیید شده باشد. در این موارد نیازی به کنترل حداقل آرماتور پیچشی از ضابطه‌ی بند ۹-۱۱-۵-۳ و نیز رعایت الزامات جزئیات بخش 9-11-6-4 و بندهای ۹-۱۱-۶-۵-۶ تا ۹-۱۱-۶-۵-۹ نمی‌باشد.