بخش 9.11.2
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
کلیات طراحی تیرها — مصالح، پایداری، تیرهای T و حداقل ارتفاع (بخش ۲‑۱۱‑۹)
الزامات کلی طراحی تیرهای بتنآرمه شامل مشخصات مصالح، پیوستگی، پایداری، ضوابط تیر T و حداقل ارتفاع.
۲-۱۱-۹ کلیات
۱-۲-۱۱-۹
مشخصات بتن و آرماتورهای فولادی باید به گونهای باشند که ضوابط طراحی و دوام مندرج در فصلهای ۹-۳ و ۹-۴ و پیوست 9-پ1 این آیین نامه برآورده شوند. مصالح، طراحی و الزامات قرار گیری اقلام مدفون در بتن باید مطابق ضوابط مندرج در فصل ۹-۴ این آیین نامه باشند.
۲-۲-۱۱-۹
در طراحی تیرها در روش طرح مقاومت، رعایت ضوابط مربوط به پیوستگی که در فصل ۹-۲۱ ذکر شده است، و اطمینان از انتقال کامل نیروها بین بتن و آرماتور الزامی است.
۳-۲-۱۱-۹
تیرهای با نیروی محوری P u <0.10f' c A g ، باید به صورت کشش-کنترل منطبق با بند ۹-۷-۴-۲ طراحی شوند. بر این اساس میتوان حداکثر آرماتور کششی مجاز را تعیین نمود.
۴-۲-۱۱-۹
پایداری تیر بر اساس فاصلهی تکیه گاههای جانبی آن تعیین میشود. اگر تیری به صورت پیوسته مهار جانبی نداشته باشد، ضوابط (الف) و (ب) باید برقرار باشند:
فاصلهی تکیه گاههای جانبی نباید از ۵۰ برابر حداقل عرض بال فشاری یا وجه فشاری بیشتر باشد.
فاصلهی تکیه گاههای جانبی باید اثرات برون محوری بار را منظور کند.
۵-۲-۱۱-۹ ساخت تیرهای T شکل
۱-۵-۲-۱۱-۹
در ساخت تیرهای T شکل، بال و جان باید به صورت یک پارچه ساخته شوند. در غیر این صورت، لازم است پیوستگی بین جان و بال به طور مناسب تأمین شود.
۲-۵-۲-۱۱-۹
عرض مؤثر بال باید مطابق ضوابط بخش ۹-۶-۳-۳-۱ باشد.
۳-۵-۲-۱۱-۹
در مواردی که میلگردهای اصلی خمشی در حالی که به عنوان بال تیر T شکل در نظر گرفته شده است موازی محور طولی تیر باشند، میلگردهایی عمود بر محور تیر باید در بالای دال و بر اساس مقاومت در مقابل بارهای با ضریبی که بر عرض مؤثر بال به صورت کنسول عمل میکنند، مطابق بند ۹-۹-۵-۲- قرار داده شوند. سیستم تیرچههای بتنی از این ضابطه مستثنی میباشد.
۴-۵-۲-۱۱-۹
در طراحی پیچشی مقاطع درجا که دال کف، بال تیر را تشکیل میدهد، عرضی از دال که به طور مؤثر به عنوان بال تیر عمل میکند و در محاسبهی A g , A cp و p cp به کار میرود، بر اساس موارد (الف) و (ب) اختیار میشود:
عرض بیرون زده از دال نسبت به بر جان که به طور مؤثر به عنوان بال تیر عمل میکند، به اندازهی کوچکترین از دو مقدار چهار برابر ضخامت بال و ارتفاع بیرون زدهی جان از پایین یا بالای بال (هر کدام که بزرگتر است)، در نظر گرفته شود.
اگر مقادیر A 2 cp /p cp برای مقاطع توپر و A 2 g /p cp برای مقاطع تو خالی در یک تیر بال دار کمتر از مقدار محاسبه شده برای همان تیر بدون بال باشند، از عرض بیرون زده از دال که به طور مؤثر به عنوان بال تیر عمل میکند، صرف نظر میشود.
۶-۲-۱۱-۹ حداقل ارتفاع تیر
۱-۶-۲-۱۱-۹
در ساختمانهای متعارف و تحت بارگذاریهای معمول، در تیرهایی که ارتفاع آنها از مقادیر مندرج در جدول ۹-۱۱-۱ بیشتر است، محاسبه ی خیز (افتادگی) الزامی نمیباشد؛ به شرط آن که این تیرها به قطعات غیر سازهای مانند تیغهها متصل نباشند و یا آنها را نگه داری نکنند، و خیز زیاد در آنها خسارتی ایجاد نکند.
جدول c-9-11-1: جدول ۹-۱۱-۱ حداقل ارتفاع تیر
۲-۶-۲-۱۱-۹
برای سایر انواع فولادها، مقادیر جدول ۹-۱۱-۱ باید در ضریب ( ) ضرب شوند.
۳-۶-۲-۱۱-۹
برای تیرهای ساخته شده با بتن سبک با وزن مخصوص ۱۴۴۰ تا ۱۸۴۰ کیلو گرم بر متر مکعب، مقادیر جدول ۹-۱۱-۱ باید در ضرب شوند.
همچنین برای تیرهای مرکب بتنی ساخته شده با ترکیبی از بتن معمولی و سبک که در زمان ساخت شمع بندی داشته باشند، و نیز زمانی که بتن سبک تحت فشار باشد، همین ضربب اعمال میشود.
۴-۶-۲-۱۱-۹
ضخامت کف تمام شدهی بتن وقتی در محاسبهی ارتفاع مقطع لحاظ میشود که به صورت یک پارچه با تیر ریخته شده باشد، یا طوری طراحی شود که عملکرد مرکب با تیر داشته باشد.
۵-۶-۲-۱۱-۹
در تیرهایی که حداقل ارتفاع ذکر شده در جدول ۹-۱۱-۱ را ندارند، خیزهای آنی و دراز مدت باید مطابق ضوابط خیز ناشی از بارهای ثقلی در مرحلهی بهره برداری مطابق فصل 9-19 محاسبه و کنترل شوند.
۶-۶-۲-۱۱-۹
در تیرهای مرکب بتنی که ضوابط بند ۹-۱۱-۲-۶-۱ را تأمین میکنند، نیازی به محاسبهی خیزهایی که بعد از مرکب شدن نیر اتفاق میافتند، نیست. در این تیرها خیزهایی که قبل از مرکب شدن تیر اتفاق میافتند، باید مورد بررسی قرار گیرند، مگر آن که عمق تیر قبل از مرکب شدن نیز ضوابط فوق را تأمین کند.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...