بخش 9.10.8

سیستم تیرچه‌ی دوطرفه شامل ترکیب یکپارچه‌ی تیرچه‌های با فواصل منظم و یک دال فوقانی می‌باشد، که برای عملکرد دوطرفه طراحی می‌شود.

حداقل عرض تیرچه در کل ارتفاع مقطع، نباید کمتر از ۱۰۰ میلی متر باشد.

ارتفاع کل تیرچه نباید از 3/5 برابر عرض حداقل آن بیشتر شود.

فاصله ­ی آزاد بین تیرچه‌ها نباید از ۷۵۰ میلی متر بیشتر باشد.

مقدار V _c را می‌توان 1/1 برابر مقدار محاسبه شده در بند ۹-۸-۵ اختیار کرد.

برای انسجام سازه‌ای، حداقل یک میلگرد در پایین هر تیرچه باید پیوسته بوده و در بر تکیه گاه برای تأمین تنش f _y مهار شود.

سطح مقطع میلگردهای عمود بر تیرچه‌ها باید با در نظر گرفتن تمرکز بارها، الزامات مقاومت خمشی دال را تأمین نماید و باید حداقل برابر سطح میلگردهای جمع شدگی و حرارت مطابق بند ۹-۱۹-۴ باشد.

سازه‌ی تیرچه‌ی دوطرفه‌ای که محدودیتهای بندهای 9-10-8-1-1 تا 9-10-8-1-4 را تأمین نمی‌کند، باید به عنوان دال یا تیر طراحی شود.

اگر از پرکننده‌های بلوک بتنی یا بلوک سفالی دارای مقاومت فشاری حداقل برابر با f' _c در تیرچه‌ها استفاده شود، بندهای ۹-۱۰-۸-۲-۲ و ۹-۱۰-۸-۲-۳ باید اعمال شوند.

ضخامت دال روی پرکننده‌ها باید حداقل برابر بزرگترین مقدار بین یک دوازدهم فاصله‌ی آزاد بین تیرچه‌ها و ۴۰ میلی متر باشد.

برای محاسبه‌ی برش و مقاومت خمشی منفی، مجاز است که جداره‌های قائم پرکننده‌های در تماس با تیرچه‌ها به حساب آورده شوند. سایر بخش‌های پرکننده نباید در محاسبات مقاومت داخل شوند.

اگر پرکننده‌ها، در تطابق با بند ۹-۱۰-۸-۲-۱ نباشند یا از قالب‌های قابل برداشت استفاده شود، ضخامت دال روی پرکننده‌ها باید حداقل برابر با بزرگترین یکی از دو مقدار یک دوازدهم فاصله‌ی آزاد بین تیرچه‌ها یا ۵۰ میلی متر باشد.