پوشش بتن برای میلگردها باید مطابق بند ۹-۴-۹ باشد.

طول گیرایی میلگردهای آجدار مطابق بند ۹-۲۱-۳ تعیین می‌شود.

طول وصله‌ی میلگردهای آجدار مطابق بند ۹-۲۱-۴ تعیین می‌گردد.

جزئیات گروه میلگردها باید مطابق بند ۹-۲۱-۵ تعیین شود.

حداقل فاصله‌ی آرماتورهای خمشی و باید طبق بند ۹-۲۱-۲ باشد؛

برای دال‌های توپر، حداکثر فاصله‌ی آرماتورهای طولی در مقاطع بحرانی کمترین مقدار از h ۲ و ۳۵۰ میلی متر، و در بقیه ­ی مقاطع کمترین مقدار از h 3 و ۳۵۰ میلی متر باشد.

در مواردی که دال بر تیرهای لبه، ستون‌ها یا دیوارها تکیه دارد، مهار آرماتورهای عمود بر لبه‌ی ناپیوسته باید موارد (۱) و (۲) زیر را تأمین نماید.

1) آرماتورهای خمشی مثبت باید تا لبه‌ی دال ادامه یابند؛ و به صورت مستقیم یا با قلاب انتهایی، حداقل برابر ۱۵۰ میلی متر داخل تیرهای لبه، ستون‌ها یا دیوارها مهار شوند.

۲) آرماتورهای خمشی منفی باید با خم با قلاب و یا به صورت دیگر در تیرهای لبه، ستون‌ها یا دیوارها مهار شوند به گونه‌ای که طول مهاری کافی از بر داخلی تیر لبه، ستون و یا دیوار تأمین گردد.

در مواردی که دال در لبه‌ی ناپیوسته به تیر لبه یا دیوار منتهی نشود، و یا فراتر از تکیه گاه کنسول شود، مهار کردن آرماتورهای عمود بر این لبه می‌تواند داخل دال صورت گیرد.

در گوشه‌های خارجی دال هائی که به دیوارها و یا دال‌های دارای نیر لبه در یک یا چند ضلع، با مقدار α _f بزرگ‌تر از یک متکی هستند، باید آرماتورهای گوشه به شرح بندهای (ب) تا (ث) زیر در پایین و بالای دال پیش بینی گردند.

آرماتورهای گوشه در پایین و بالای دال، در واحد عرض، باید قادر به تحمل حداکثر لنگر خمشی مثبت چشمه دال، در واحد عرض، باشند.

لنگر ضریبدار به دلیل آثار گوشه، M _u ، باید حول محوری عمود بر قطر گذرنده از گوشه در بالای دال، و حول محوری موازی قطر گذرنده از گوشه در پایین دال فرض می‌شود.

آرماتورهای گوشه را باید در راستای موازی با قطر در بالای دال، و در راستای عمود بر قطر در پایین دال و یا به صورت دو شبکه‌ی متعامد و به موازات اضلاع چشمه‌ها در گوشه‌ها، در بالا و پایین دال قرار داد.

آرماتورهای گوشه باید در هر امتداد، از گوشه تا طولی برابر با حداقل یک پنجم دهانه‌ی بزرگتر، قرار داده شوند.

در آرماتور گذاری دال‌های تخت و قارچی علاوه بر ضوابط بندهای ۹-۱۰-۷-۳-۳ ، باید ضوابط بندهای (ب) تا (ث) زیر نیز رعایت شوند.

برای تعیین محل خم یا قطع کردن میلگردها باید حداقل طول‌های مندرج در شکل ۹-۱۰-۱ رعایت شوند.

در مواردی که طول دهانه‌های مجاور هم برابر نباشند، طول آرماتورهای منفی فراتر از بر تکیه گاه مطابق آنچه در شکل ۹-۱۰-۱ نشان داده شده است، باید بر مبنای طول دهانه‌ی بزرگ‌تر محاسبه شود.

خم کردن میلگردهای مثبت برای ادامه‌ی آن‌ها به عنوان آرماتور منفی به شرطی مجاز است که در تأمین طول‌های حداقل توصیه شده در شکل ۹-۱۰-۱ ، زاویه‌ی خم بزرگتر از ۴۵ درجه در نظر گرفته نشود.

طول میلگردها نباید کوچکتر از مقادیر توصیه شده در شکل ۹-۱۰-۱ در نظر گرفته شوند؛ و اگر دالها به عنوان اعضای اصلی مقاوم در برابر بار جانبی عمل کنند، این طول باید حداقل برابر با آنچه از محاسبه به دست می‌آید، در نظر گرفته شود.

کلیه آرماتورهای زیرین در نوار ستونی در هر جهت باید پیوسته باشند، و یا با وصله‌ی مکانیکی کامل، وصله‌ی جوش شده‌ی کامل یا وصله‌ی پوششی نوع B وصله شوند. وصله‌ها باید مطابق شکل ۹-۱۰-۱ قرار داده شوند.

حداقل دو آرماتور زیرین در نوار ستونی در هر جهت باید از ناحیه‌ی محدود شده به وسیله‌ی میلگردهای طولی ستون عبور نمایند، و در تکیه گاه‌های خارجی مهار شوند.

در دال‌های با کلاهک برشی که عبور آرماتورهای زیرین دال مطابق بند (ب) فوق عملی نیست، حداقل دو آرماتور در هر جهت باید از زیر کلاهک، هر چه نزدیکتر به ستون، عبور داده شده و به صورت پیوسته یا وصله‌های مکانیکی، وصله‌های جوشی و یا وصله‌های پوششی نوع B در آورده شوند. این آرماتورها باید در تکیه گاه‌های خارجی مهار شوند.

استفاده از خاموت‌های تک پایه، U ساده، U چندگانه و خاموت بسته به عنوان میلگرد برشی مجاز می‌باشد.

مهار و شکل خاموت‌ها باید مطابق با بند ۹-۲۱-۵ باشد.

در صورت استفاده از خاموت، محل قرارگیری و فاصله گذاری آن‌ها باید مطابق با جدول 9-10-4 باشد.

در صورتی استفاده از گل میخ برشی سر دار مجاز است که عمود بر صفحه‌ی دال قرار داده شود.

ارتفاع کلی مجموعه‌ی گل میخ برشی باید حداقل برابر ضخامت دال منهای مجموع (۱) تا (۳) باشد:

(۱) پوشش بتن میلگردهای خمشی فوقانی

(۲) پوشش بتن روی ریل پایه‌ی گل میخ

(۳) نصف قطر میلگرد خمشی در کشش

محل قرارگیری و فاصله گذاری گل میخ برشی‌تر دار باید طبق جدول ۹-۱۰-۵ باشد.