حداکثر لنگر خمشی منفی در تکیه گاه‌های میانی، در نوار پوششی، نوارهای ستونی و میانی، برابر با لنگر خمشی در مقطع گذرنده از بر ستون است. فاصله‌ی محور ستون از این بر در هر حال نباید بزرگتر از 0.175𝓁 ₁ ، در نظر گرفته شود.

حداکثر لنگر خمشی منفی در تکیه گاه‌های خارجی بدون سرستون یا نشیمن در دهانه‌ای عمود بر لبه‌ی دال، برابر لنگر خمشی در بر عضو تکیه گاهی می‌باشد.

حداکثر لنگر خمشی منفی در تکیه گاه‌های خارجی با سرستون یا نشیمن، در دهانه‌ی عمود بر لبه‌ی دال، برابر لنگر خمشی در مقطعی حداکثر به فاصله‌ی نصف تصویر افقی سرستون با نشیمن از بر عضو تکیه گاهی است.

در مواردی که تکیه گاه دارای مقطعی به شکل دایره یا چندضلعی منظم باشد، برای آن می‌توان یک مقطع مربع شکل با همان مساحت منظور کرد؛ و بر تکیه گاه را بر این مربع در نظر گرفت.

در مواردی که یک سیستم دال محدودیت‌های بخش ۹-۱۰-۹-۲ را داشته باشد، می‌توان مجموع قدر مطلق لنگرهای خمشی مثبت و متوسط لنگرهای خمشی منفی در هر دهانه از قاب معادل را تا مقدار ارائه شده در رابطه‌ی (۹-۱۰-۶) را کاهش داده و متناسب با آن مقادیر لنگرهای خمشی مثبت و منفی را اصلاح نمود.