استفاده از روش بست و بند برای طراحی قسمتهایی از سازه ی بتن آرمه که در آن‌ها تئوری توزیع خطی کرنش‌ها صادق نیست، مثل تیرهای عمیق، تیر تیغه ها، دستکها و نشیمن ها، محل‌های تغییرات ناگهانی در هندسه و یا بارگذاری‌های متمرکز (ناپیوستگی)، دیافراگم ها، سر شمع‌ها و دیوارهای دارای بازشو کاربرد دارد.