بخش 9-A2.3

اعضا باید به گونه‌ای طراحی شوند که در طول مدت زمان مقاومت در برابر آتش (FRR)، قادر به حفظ کفایت سازه ای، انسجام، و عایق بودن خود باشند.

مدت زمان مقاومت در برابر آتش (IRR) از یکی از دو روش زیر به دست می‌آید:

روش ۱ با استفاده از جدولها و دیاگرام‌های ارائه شده در این پیوست. در صورت استفاده از این دیاگرامها و جدولها دیگر نیازی به کنترل ظرفیت‌های باربری اجزا و مهارهای آن‌ها نمی باشد؛ مگر در مواردی که مشخصاً ذکر گردیده است. در این مبحث از این روش استفاده شده است.

روش ۲ به صورت محاسباتی. در این حالت ظرفیت باربری خمشی، برشی، پیچشی و همچنین ظرفیت مهارها با انجام محاسبات ویژه تعیین و کنترل می‌شوند. در این مبحث این روش مورد استفاده قرار نگرفته است. در صورت نیاز به استفاده از این روش برای شرایط خاص، ضوابط آیین نامه ی اروپا ( مبحث ۲ - بخش ۲-۱ ) توصیه می‌شوند.

جدول‌ها و دیاگرام‌های ارائه شده در این پیوست برای تعیین زمان مقاومت در برابر آتش و ابعاد مورد نیاز برای اعضای سازه‌ای بتن آرمه مورد استفاده قرار می‌گیرند. درون یابی خطی بین مقادیر ارائه شده در جدولها و منحنی‌ها مجاز می‌باشد. مقادیر داده شده در جدول ها، حداقل ابعاد مورد نیاز برای مقاومت در برابر آتش را ارائه می‌دهند. در مواردی که فواصل محوری آرماتورهای به دست آمده منتج به پوشش بتن روی آرماتور کمتر از آن چه برای دوام و تراکم بتن لازم است می‌شود، پوشش مورد نیاز آرماتورها باید با رعایت ضوابط مربوط به آن‌ها در نظر گرفته شود.

در دالها و دیوارهای مجوف، ضخامت بتن بین حفره‌ها و همچنین ضخامت بتن بین هر حفره و نزدیکترین سطح بتن رویه، نباید از بیشترین مقدار یک پنجم ضخامت دال یا دیوار و یا ۲۵ میلی متر، کمتر باشد.

در دال‌های با تیرچه، فواصل مرکز تا مرکز تیرچه‌ها نباید از ۱۵۰۰ میلی متر بیشتر باشد.

درزهای بین اعضا و قسمتهای مختلف سازه، باید به گونه‌ای در نظر گرفته شوند که مدت زمان مقاومت در برابر آتش سوزی کل مجموعه ی درز از مقادیر لازم برای هر عضو یا قسمت در مبحث سوم مقررات ملی ایران کم تر نباشد.

از استفاده از شیارها در اجزای بتنی در معرض آتش سوزی، باید تا حد امکان احتراز شود. در صورت لزوم تعبیه ی شیار بر روی دیوارها، باید الزامات بند ۹-پ ۲-۷-۳ رعایت شوند. اثرات شیار را بر روی سایر اجزاء باید با یک روش تحلیلی منطقی برآورد نمود.

مدت زمان مقاومت در برابر آتش (FRR) اجزا را می‌توان با افزودن عایق بر روی سطح عضو، به منظور ازدیاد ضخامت مورد نیاز آن، و یا بهتر عایق شدن آرماتورهای طولی، مطابق ضوابط بند ۹-پ۲-۸ اضافه نمود. در دال ها، FRR را می‌توان با اضافه نمودن مواد عایق کننده در سطوح فوقانی و یا تحتانی آن‌ها افزایش داد. در دیوارها، FRR را می‌توان با اضافه نمودن مواد عایق کننده در سطحی که در معرض آتش سوزی قرار می‌گیرد، افزایش داد.