a عبارت از فاصله ی محور میلگرد طولی مقطع تا نزدیکترین رویه ی بتنی عضو که در معرض آتش سوزی قرار می‌گیرد، مطابق شکل ۹-پ ۲-۱ می‌باشد.

وقتی میلگردهای طولی در چند لایه در مقطع قرار داده شده اند، فاصله ی محوری متوسط، a _m ، برای تعداد کل میلگردهای تحتانی از رابطه ی (9- پ ۲-۱) محاسبه می‌شود:

$a_{m}=\frac{\sum_{i=1}^{n}A_{si}a_{i}}{\sum_{i=1}^{n}A_{si}}$

که در آن مطابق شکل ۹-پ ۲-۲ ، A _si عبارت از سطح مقطع میلگرد iام، و a _i فاصله ی محوری آن میلگرد می‌باشد.

توانایی عملکرد مطلوب سازه و یا هر جزء آن (حفظ توانایی باربری، و یا قابلیت جدا سازی فضاها برای جلوگیری از توسعه ی آتش سوزی ) در اثر یک آتش سوزی مشخص و برای مدت زمان مشخص را مقاومت در برابر آتش سوزی می‌نامند.

عبارت است از مدت زمان مورد نیاز برای آن که یک عضو در شرایط آزمایش آتش استاندارد، کفایت سازه ای، انسجام و یا عایق بودن خود را از دست بدهد. این زمان بر حسب دقیقه می‌باشد. شرائط آتش استاندارد در مبحث سوم مقررات ملی ساختمان تعریف شده است.

عبارت از توانایی یک عضو در تامین شرایط سازه‌ای (تحمل بارهای وارده است، وقتی که تحت اثر آتش سوزی قرار میگیرد.

به توانایی یک عضو جدا کننده آتش مانند دال یا دیواره در جلوگیری از عبور شعله و یا گازها در هنگام آتش سوزی از یک طرف به طرف دیگر آن، یکپارچگی یا انسجام گفته می‌شود.

به توانایی یک عضو جدا کننده آتش برای محدود کردن دمای سطح آن در هنگامی که سطح مقابل آن در معرض آتش سوزی قرار می‌گیرد، عایق بودن عضو گفته می‌شود.