۹-پ۱-۱۰-۱

حفاظت آرماتورها در مقابل خوردگی و زدودن زنگ آنها

۹-پ۱-۱۰-۱-۱

برای حفاظت از آرماتورها باید موارد زیر کنترل شوند:

  1. در محیط هایی که احتمال زنگ زدگی و خوردگی وجود دارد، باید آرماتورها را بر روی سکوهای بتنی و یا سکوهای مناسب قرار داد.

  2. از تماس مستقیم آرماتورها با خاک که ممکن است دارای املاح کلریدی و سولفاتی باشد، اجتناب شود.

۹-پ۱-۱۰-۱-۲

اگر خوردگی از نوع حفره‌ای است باید از به کار گیری آرماتورها اجتناب نمود. این خوردگی عمدتاً از نوع کلریدی بوده و باعث ایجاد حفره‌های بسیاری در سطح آرماتور می‌شود. در صورتی که شدت خوردگی زیاد باشد، ابتدا آج‌ها آسیب می‌بینند و تشخیص آن به صورت مشاهده نظری امکان پذیر است. هیچ روشی برای زدودن کامل زنگ خوردگی از نوع حفرهای در دست نیست و حتی اگر تمیز شود نیز به علت وجود حفره ها، در درون آرماتورها تمرکز تنش به وجود می‌آید که به هنگام بارگذاری به ویژه بارهای لرزهای خطرناک است.

۹-پ۱-۱۰-۱-۳

در صورتی که وضعیت سطح آرماتورها مطابق بند ۹ پ ۱-۱۰-۱-۲ باشد، و از عدم آلودگی آن‌ها به یون‌های کلرید اطمینان حاصل شده باشد، می‌توان از آن‌ها استفاده نمود.

۹-پ۱-۱۰-۱-۴

در صورتی که زنگ آرماتور به صورت یکنواخت و با ضخامت زیاد و به صورت پوسته شده باشد، باید آن را زنگ زدایی نمود. روش مناسب برای زنگ زدایی استفاده از ماسه پاشی و یا آب پر فشار است. باید از به کار بردن روش برس یا فرچه کشی اجتناب نمود، زیرا این روش فقط زنگ را صیقل می‌دهد. پس از زنگ زدایی باید کاهش قطر میلگرد را در نظر گرفت. تشخیص زنگ زدگی آرماتورها به صورت یکنواخت و ضخیم بر این اساس است که هیچ گونه آثار تخریب در آرماتورها به ویژه در آج‌های آن‌ها مشاهده نشود و پس از زنگ زدایی و تمیز کردن آن‌ها، قطرشان کمتر از حداقل مجاز نشود.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...