بخش 8.5.5.3.2

دیوارهای غیرسازه‌ای (جداگر)

دیوارهایی که ضخامت آن‌ها از ۲۰۰ میلی متر کمتر باشد.

دیوارهایی که طول آن‌ها از یک سوم ارتفاع آن‌ها کمتر باشد.

دیوارهایی که طول آن‌ها از ۱/۰ متر کمتر باشد.

ستون‌ها و جرزهای کنار و بین بازشوها که نسبت طول به ارتفاع مؤثر آن‌ها از یک سوم کمتر باشد.

بخش‌هایی از دیوار که در بالا و پایین بازشوها قرار دارند.

دیوارهایی که پس از اجرای سقف ساخته شده و به نحو مناسب به سقف وصل نگردیده باشند.

در هر یک از امتدادهای طولی و عرضی ساختمان، مقدار دیوار نسبی مورد نیاز در هر طبقه، متناظر با خطر نسبی زلزله مندرج در آیین نامه طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰) ، نباید از مقادیر داده شده در جدول ۸-۵-۳ کمتر باشد.

دیوارهای سازه‌ای قابل استفاده در محاسبه دیوار نسبی در هر طبقه و در هر امتداد باید به طور یکنواخت و قرینه در سطح طبقه پخش شوند، به گونه‌ای که فاصله بین مرکز سطح یک طبقه و مرکز سطح دیوارهای نسبی آن طبقه (خروج از مرکزیت) در هر امتداد از ۵٪ بعد ساختمان در آن امتداد بیشتر نباشد. چنان چه این فاصله در هر کدام از دو امتداد از ۵% بیشتر شود، لازم است به ازای هر یک درصد خروج از مرکزیت مازاد، مقادیر حداقل دیوار نسبی مندرج در جدول ۸-۵-۳ به اندازه یک درصد افزایش یابند (در ۱/۰۱ ضرب شوند). در هر صورت، در هر طبقه و در هر امتداد، خروج از مرکزیت بیش از ۲۰٪ مجاز نمی‌باشد.