توزیع کرنش در مقطع باید به صورت خطی، متناظر با کرنش در دورترین میلگرد کششی، معادل ۱/۵ برابر کرنش تسلیم و کرنش فشاری حداکثر در بنایی، مطابق مورد ۴ بند ۸-۴-۶-۱ ، در نظر گرفته شود.

فرضیات طراحی بند ۸-۴-۶-۱ باید اعمال شوند.

تنش در هر میلگرد باید برابر حاصل ضرب مدول ارتجاعی فولاد در کرنش آن میلگرد در نظر گرفته شود و نباید بیش از f _y منظور شود.

نیروهای محوری باید بر اساس ترکیب بار D+۰.۷۵L+۰.۵۲۵E محاسبه شوند.

تأثیر میلگردهای فشاری با یا بدون میلگردهای مهار جانبی را می‌توان برای محاسبه حداکثر میلگرد کششی خمشی در نظر گرفت.