واحدهای مصالح بنایی باید دارای چینشی با هم پوشانی مناسب باشند.

مشارکت بال‌ها در مقابله با بارهای وارده باید در نظر گرفته شود.

عرض مؤثر بال در هر سمت جان باید کمترین مقادیر زیر در نظر گرفته شود:
الف-عرض واقعی بال در هرسمت،
ب- چنان چه بال در فشار باشد: شش برابر ضخامت اسمی بال،
پ- چنان چه بال در کشش خمشی باشد: سه چهارم ارتفاع دیوار (کف تا کف).

طراحی برای برش، شامل انتقال برش در سطوح تماس باید بر اساس بند ۸-۴-۶-۹ صورت گیرد.

در دیوارهای ممتد، میلگردهای افقی دیوارها باید بدون قطع و یا وصله شدن در محل اتصال، به طول حداقل برابر ۵۰۰ میلی متر از بر اتصال، ادامه داشته باشند.

در تقاطعی که یک و یا هر دو دیوار ادامه نمی‌یابند، میلگردهای افقی دیواری که ادامه نمی‌یابد باید با خم ۹۰ درجه، به طول حداقل برابر ۵۰۰ میلی متر از بر اتصال، در دیوار متقاطع مهار شوند.

واحدهای بنایی در تمام ارتفاع محل تماس باید با هم پوشانی مناسب به یکدیگر قفل شوند.

دیوارها با استفاده از اتصالات فولادی که در داخل هسته میانی و یا حفره واحد بنایی دوغاب شده قرار می‌گیرند، مطابق ضوابط زیر در ارتفاع مهار شوند:
الف- اتصال فولادی باید دارای حداقل سطح مقطع ۲۰۰ میلی متر مربع و طول ۷۰۰ میلی متر باشد.
ب- حداکثر فاصله اتصالات فولادی ۱/۲ متر می‌باشد.

تیرچه اتصال مسلح در فواصل حداکثر ۱/۲ متر تأمین شود. مساحت میلگرد در هر تیرچه اتصال نباید کمتر از ۲۰۰ میلی متر مربع در هر متر ارتفاع دیوار باشد. میلگردها باید در هر سمت اتصال مهار شوند.