میلگردهای طولی باید توسط تنگهایی به قطر حداقل ۶ میلی متر بسته شوند.

فاصله قائم تنگها نباید از کمترین مقادیر زیر، بیشتر شود:
الف- ۱۶ برابر قطر میلگردهای طولی
ب- ۴۸ برابر قطر تنگ
پ-کوچک‌ترین بعد عضو فشاری

تنگ‌ها باید به گونه‌ای قرار گیرند که میلگردهای طولی، حداقل یک در میان، توسط دو ساق تنگ مهار شوند. زاویه داخلی بین دو ساق نباید از ۱۳۵ درجه بیشتر باشد. در صورتی که فاصله آزاد بین میلگردهای طولی بیش از ۱۵۰ میلی متر باشد، باید به وسیله تنگ اضافی مهار شود.

تنگ‌ها باید با فواصل تعیین شده در تمام طول عضو قرار داده شوند. فاصله اولین تنگ از سطح فوقانی شالوده یا دال طبقه تحتانی و آخرین تنگ از زیر پایین‌ترین میلگردهای دال یا کتیبه سرستون طبقه فوقانی نباید از نصف فواصل تعیین شده بیشتر باشد.

در مواردی که تیرها یا دستک ها از چهار طرف به یک ستون متصل می‌شوند، می‌توان تنگ ها را در مقطعی که حداکثر ۷۵ میلی متر پایین‌تر از میلگرد طولی تحتانی کم عمق‌ترین عضو متصل می‌باشد، متوقف کرد.