چنانچه ساختمان یا سازه‌ای در مجاورت یا بر روی شیب قرار گیرد بررسی ناپایداری استاتیکی و لرزه‌ای شیب باید انجام گیرد. در خصوص ساختمان‌های با اهمیت کم و متوسط توصیه می‌شود از روش شبه استاتیکی برای کنترل پایداری لرزه‌ای شیبها استفاده شود. در روش شبه استاتیکی نیروهای افقی و قائم وارده بر شیب برآورد شده و به همراه نیروهای استاتیکی ثقلی و نیروهای مقاوم وارده بر شیب برای محاسبه ضریب اطمینان پایداری مورد استفاده قرار می‌گیرند. در خصوص سازه‌های با اهمیت بالا و همچنین در صورت نیاز به محاسبه تغییر شکلهای لرزه‌ای خصوصاً باید از تحلیل‌های تنش- تغییر شکل مناسب استفاده می‌شود. برای محاسبه نیروهای شبه استاتیکی می‌توان از روابط ۷-۷-۲ و ۷-۷-۳ استفاده کرد :

k _h و K _v به ترتیب ضرایب مؤلفه‌های افقی و قائم زلزله هستند که از تقسیم مقادیر شتاب زلزله بر شتاب ثقل زمین بدست می‌آیند.

در صورتی که شتاب قائم زلزله معلوم نباشد برای تخمین نیروی شبه استاتیکی قائم برای زلزله‌های میدان دور می‌توان از رابطه زیر استفاده کرد:

مقدار k _h باید معرف شتاب متوسط وارده بر شیب باشد و معمولاً تابعی از ارتفاع و انعطاف پذیری شیب است. این ضریب معمولاً باید با ضریب اطمینان قابل پذیرش FS _a متناسب باشد. هر دو مقدار مذکور باید به گونه‌ای تعیین شوند که میزان جابجایی دائمی مجاز برای شیب (برای آسیب ندیدن سازه رویی) به حداکثر ۵۰ میلی متر محدود شود. بدیهی است محاسبه دقیق میزان جابجایی لرزه‌ای خصوصاً برای ساختمان‌های با اهمیت بالا از تحلیل‌های تنش - تغییر شکل بدست می‌آید. برای ساختمان‌های متعارف و شیروانی‌های تا ارتفاع ۳۰ متر مقدار K _h =۰.۵A و Fs=۱.۱ در نظر گرفته شود. A نسبت شتاب مبنای طرح بر اساس استاندارد ۲۸۰۰ است.