بخش 7.1.4.2
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
روش حالت حدی برای پیها (بند ۲-۴-۱-۷)
چارچوب طراحی حالت حدی برای پیها با استفاده از ضرایب افزایش بار و کاهشی مقاومت بهصورت مجزا را تشریح میکند.
۲-۴-۱-۷ روش ضرایب بار و مقاومت (LRFD)
در این روش دو ضریب ایمنی برای بار و مقاومت به طور جداگانه در محاسبات حالات حدی مقاومت و بهره برداری استفاده میشود.
۱-۲-۴-۱-۷ حالت حدی مقاومت
اولین مجموعه ضرایب ایمنی در این روش اعمال ضرایب افزایش بار است و مقدار آن بستگی به میزان عدم اطمینان در برآورد مقدار بار دارد. ضرایب فوق با استفاده از مبحث ششم مقررات ملی ساختمان تعیین میشوند. دومین مجموعه ضرایب کاهشی برای تقلیل مقاومت مصالح است و مقدار آن بستگی به عدم اطمینان موجود در کیفیت مصالح، نحوه اجرا و دقت دارد. مقادیر ضرایب افزایش بار و تقلیل مقاومت بر حسب مورد در فصول مختلف این مبحث آمده است.
۲-۲-۴-۱-۷ حالت حدی بهره برداری
طراحی در حالت حدی بهره برداری اغلب جهت کنترل نشست و تغییر شکلها به کار میرود و در آن هر دو ضرایب کاهش مقاومت و افزایش بار متناسباً برای بهره برداری در نظر گرفته میشود.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...