اگر سطح بام لغزنده بوده و لغزش برف بر روی سطح شیب دار بدون مانع باشد و همچنین فضای کافی پایین‌تر از لبه بام برای ریزش برف موجود باشد، مقدار α _۰ برای C _h =۱ برابر ۵ درجه، برای C _h =۱/۱ برابر ده درجه و برای مقادیر بیشتر C _h برابر ۱۵درجه خواهد بود. بام‌های لغزنده شامل پوشش‌های فلزی، سنگبرگ، شیشه‌ای و پوشش لاستیکی، پلاستیکی و قیراندود با سطوح صاف و هموار می‌باشند. غشاهای دارای سطوح آجدار را نمی‌توان صاف در نظر گرفت. ورقه‌های پوشش آسفالتی و چوبی لغزنده محسوب نمی‌شوند.

در صورت عدم وجود شرایط لغزنده یا مانع دار بودن بام، مقدار α _۰ برای C _h =۱ برابر °۳۰ و برای ‌C _h های بیشتر برابر °۴۵ می‌باشد.

در بامهای قوسی ضریب اثر شیب باید با توجه به شیب قوس در طول آن تعیین گردد. برای این منظور کافی است قوس به صورت یک چند ضلعی درنظر گرفته شود و ضریب اثر شیب برای هر یک از اضلاع بر حسب زاویه ضلع با افق و بر طبق بند ۶-۷-۶ تعیین گردد. تعداد قطعات در هر نیمه قوس نباید از سه قطعه کمتر باشد. برای قسمت‌های با زاویه شیب بیشتر از هفتاد درجه بار برف در نظر گرفته نشده و این نواحی جزو تقسیمات قوس درنظر گرفته نمی‌شود.

برای بام‌های کنگره‌ای و شیب دار دندانه‌ای ضریب شیب برای کلیه سطوح برابر یک خواهد بود.

برای طراحی طره لبه پایین بام، که در آن امکان تجمع برف وجود دارد، مقدار P _r باید دو برابر شود. طول ناحیه تجمع برف برابر طول طره خواهد بود ولی این طول مطابق شکل ۶-۷-۱ لازم نیست از بر دیوار زیر سقف به سمت بیرون بیشتر از ۱/۵ متر در نظر گرفته شود. برای محاسبه P _r در این ناحیه، ضریب C _s برابر یک در نظر گرفته می‌شود. در صورتی که طول طره از ۱/۵ متر بیشتر باشد، در طول اضافی ضریب C _h بر اساس شرایط حرارتی این ناحیه محاسبه می‌شود.