ضریب برف گیری، C _n ، با توجه به اثر ناهمواری محیط و ساخت و ساز اطراف و میزان برف گیری بام ساختمان بر اساس جدول ۶-۷-۲ ، در نظر گرفته می‌شود. برای مناطق ۱ الى ۳ بار برف، این ضریب برابر یک در نظر گرفته می‌شود.

در جدول ۶-۷-۲، بام برف ریز بامی است که بالاتر از محیط اطراف می باشد و محافظتی از اطراف وجود ندارد. اگر واحدهای تاسیساتی بزرگ بر روی بام وجود داشته باشند یا ارتفاع دست انداز بام و سایر برجستگی ها از روی بام بیشتر از ارتفاع برف متوازن، h _b =P _r / γ ، باشد، در این صورت آن بام نمی تواند در گروه بام برف ریز قرار گیرد. موانع اطراف ساختمان تا فاصله ده برابر h _۰ می توانند برای برف بام آن ساختمان محافظت ایجاد کرده و در آن صورت بام را نمی­توان در گروه بام برف ریز دانست. h _۰ ، فاصله قائم از روی مرتفع ترین مانع تا روی بام می باشد.
وزن مخصوص برف، γ ، را می توان از رابطه ۶-۷-۲ محاسبه کرد.

بام برف گیر بامی است که از تمام جوانب، پایین‌تر از موانع متصل به آن و یا موانع اطراف می‌باشد. بام‌های غیر برف گیر و غیر برف ریز، بام‌های نیمه برف گیر محسوب می‌شوند. نوع ناحیه که در جدول ۶-۷-۲ برای تعیین ضریب برف گیری استفاده می‌شود، باید بیانگر شرایط پیش بینی شده در دوره عمر مفید ساختمان مورد نظر باشند. برای هر جهت باد، نوع ناحیه بر اساس مشخصات هریک از دو قطاع ۴۵ درجه در دو طرف جهت مورد نظر باد تعیین و هر کدام که بیشترین اثر را دارد انتخاب می‌شود. دو ناحیه به صورت زیر تعریف می‌شوند: