چنانچه مقدار بار زنده گسترده یکنواخت بام پس از کاهش مطابق بخش ۶-۵-۶ به کمتر از ۱ کیلونیوتن بر متر مربع برسد، اعضائی که تحت این بار قرار گرفته و وظیفه یکپارچگی و پیوستگی سقف را نیز به عهده دارند، باید مطابق بند ۶-۵-۲-۳ برای نامناسب ترین وضع بارگذاری طراحی شوند.

اعضای خرپاها و تیرهای اصلی پوشش سالن های صنعتی، پارکینگ های تعمیراتی، انبارها و .... باید علاوه بر بارهای زنده وارد به سقف، یک بار متمرکز برابر با ۱۰ کیلونیوتن را بطور موضعی تحمل نمایند. این بار در خرپاها و در تیرها در هر نقطه اختیاری از عضو که بیشترین اثر را ایجاد کند، وارد می شوند.

کاهش بار زنده برای این نوع کاربری طبق بخش ۶-۵-۷ مجاز نمی باشد، مگر اینکه استثنای خاصی در آن منظور شده باشد.

در راه پله هایی که کف پله ها رفتار طره ای مجزا دارند، کف پله ها باید برای یک بار متمرکز ۲ کیلونیوتن که در انتهای طره وارد می شود نیز طراحی گردند. این بار لزومی ندارد همزمان با بار گسترده یکنواخت اعمال شود.

علاوه بر بارهای قائم، طراحی باید بر اساس بارهای افقی جانبی که به هر ردیف از صندلی ها به شرح زیر وارد می شود، انجام شود: ۰/۴ کیلونیوتن برمتر طول در راستای موازی ردیف صندلی ها  و ۰/۱۵ کیلونیوتن برمتر طول در راستای عمود بر ردیف صندلی، نیازی به اعمال همزمان این دو بارگذاری نمی باشد.

کف های تعمیرگاه ها، کارخانجات، کارگاه های صنعتی و فضاهایی از این قبیل که دارای تجهیزات یا کاربری های خاص هستند، باید برای بار زنده متناسب با کاربری خود طراحی شوند.

کف پارکینگ ها و یا بخش هایی از یک ساختمان که برای پارک وسیله نقلیه مورد استفاده قرار می گیرد، براساس بار زنده گسترده یکنواخت ارائه شده در ردیف های ۱۱-۱ و ۱۱-۲ و بارهای متمرکز نظیر همان ردیف ها طراحی می شوند، اما لازم نیست این دو بار به طور همزمان اعمال شوند. سطح تأثیر بار متمرکز ۱۲۰×۱۲۰ میلیمتر فرض می شود.
پارکینگ های مکانیزه بدون دال یا سقف که به منظور پارک خودروهای سبک به کار می روند، بر اساس بار ۱۰ کیلونیوتن به ازای هر چرخ باید طراحی شوند.

بارگذاری و طراحی کف ها برای عبور و پارک کامیونت، کامیون یا اتوبوس با وزن بیش از ۹۰ کیلونیوتن باید طبق آیین نامه بارگذاری پل ها، نشریه شماره ۱۳۹ دفتر امور فنی و تدوین معیارها، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور انجام شوند.
معابر و کف هایی که روی آنها احتمال عبور یا توقف ماشین های آتش نشانی باشد، باید برای وزن کامیونت ۹۰ کیلونیوتن طراحی شود. چنانچه در طراحی مقاومت در برابر حریق ساختمان، عبور یا توقف ماشین سنگین تری پیش بینی شده باشد، وزن این ماشین در محاسبات منظور خواهد شد.

 بارگذاری را می توان بر اساس مشخصات دستگاه ها و توصیه های شرکتهای سازنده آنها انجام داد، مشروط بر آنکه مقدار بار در آشپزخانه ها کمتر از ۵، در موتورخانه ها کمتر از ۷/۵ و در اتاق های هواساز کمتر از ۵ کیلونیوتون بر متر مربع نباشد.

 بار گسترده یکنواخت کف انبارها باید بر اساس جداول پیوست شماره ۶-۳ تعیین شود. چنانچه وضع مواد انبار شونده روشن نباشد، این بار باید با تخمین نوع انبار و مقایسه آن با جداول پیوست مذکور، برابر با مقادیر پیشنهاد شده در آن جدول در نظر گرفته شود. این بار در هر صورت نباید کمتر از ۶ کیلونیوتن بر مترمربع منظور شود.

 بار زنده کف جایگاه بالگردهایی با وزن عملیاتی کمتر از ۱۴ کیلونیوتن، ۲ کیلونیوتن بر متر مربع در نظر گرفته شود. این بار قابل کاهش نیست.
وزن و ظرفیت بالگرد باید توسط مرجع ذیصلاح اعلام شود.

دو بار متمرکز منفرد به فاصله ۲/۴۵ متر باید به کف جایگاه بالگرد (محل قرارگیری چرخ ها) اعمال گردد. مقدار هر یک از این بارها برابر ۷۵% وزن عملیاتی بالگرد می باشد.
محل قرارگیری این دو بار باید طوری باشد که بیشترین اثر را بر سازه وارد نماید.
این بارها باید در سطحی به ابعاد ۲۰۰ ×۲۰۰ میلی متر وارد شده و نباید با سایر بارهای زنده متمرکز و گسترده همزمان وارد شود.

یک بار متمرکز منفرد با مقدار ۱۳/۵ کیلونیوتن در سطحی به ابعاد ۱۲۰ × ۱۲۰ میلی متر در محلی که بیشترین اثر را در عضو ایجاد کند، اعمال گردد. نیازی به در نظر گرفتن همزمان این بار با سایر بارهای زنده گسترده و متمرکز نمی باشد.

بار متمرکز پله ها در سطحی به ابعاد ۵۰ × ۵۰ میلی متر و غیر همزمان با بارهای یکنواخت اعمال شود.

برای فروشگاه های عمده فروشی بزرگ مقدار بار گسترده باید با هماهنگی شرکت های تجهیزکننده فروشگاه تعیین شود. در هر حال این مقدار از بار گسترده جدول نباید کمتر باشد.