در طراحی سازه‌های پیش تنیده، اثر پیش تنیدگی باید با ضریب واحد یا ضریب بار مرده در ترکیب بارها وارد شود و هرکدام که اثر نامساعدتری دارند در طراحی لحاظ شود.

در ترکیب بارهای ارائه شده در این مبحث، افزایش تنش مجاز نباید انجام شود.

در مواردی که بار سیال،F، بر سازه وارد می‌شود، اثر این بار باید با ضریب باری همانند ضریب بار مرده، D، در ترکیب بارهای ۱ تا ۸ و ۱۰ منظور شوند.

در صورت وجود فشار جانبی خاک و فشار آب زیرزمینی یا مواد انباشته، H، اثر آن‌ها را باید به صورت زیر منظور نمود:

ت-۱ اگر اثر این بار در جهت افزودن به اثرات دیگر بارها باشد، اثر بار H باید با ضریب ۱/۰ در ترکیب بارها منظور شود.

ت-۲ اگر اثر این بار در جهت کاهش اثرات دیگر بارها باشد، در صورت وجود دائمی بار H، اثر آن باید با ضریب ۰/۶ در ترکیب بارها منظور شود و در بقیه موارد باید از اثر بار H صرفنظر گردد.

اگر طبق فصل ۶-۶ این مبحث در نظر گرفتن بار سیل برای سازه لازم باشد، علاوه بر ترکیب‌های ارائه شده فوق، باید ترکیب بارهای اضافی ۵ و ۶ و ۹ را با اضافه کردن ۱/۵F _a به عبارت آن‌ها در نظر گرفت.

در صورتی که بر طبق فصل ۶-۹ این مبحث در نظر گرفتن بار یخ جوی و بار باد وارده بر یخ بر روی سازه الزامی باشد، ترکیب بارهای زیر در طراحی سازه باید منظور شوند:

ج-۱- عبارت ۰/۷D _i باید به ترکیب بار شماره ۲ اضافه شود.

ج-۲ عبارت ( R یا S یا Lr) در ترکیب بار شماره ۳ باید با عبارت ۰/۷D _i +۱/۱W _i +S جایگزین شود.

ج-۳- عبارت W در ترکیب بار شماره ۹ باید با عبارت ۰/۷D _i +۱/۱W _i جایگزین شود.

در مواردی که اثر بارهای خودکرنشی وجود داشته باشد، علاوه بر ترکیب بارهای ارائه شده، دو ترکیب بار زیر نیز باید در نظر گرفته شوند:

۱) D+T

۲) D+۰/۷۵ [L+(L _r یا S) +T]

در مواردی که بر طبق ضوابط بند۶-۱۱-۱۴ این مبحث، کنترل سازه برای زلزله سطح بهره برداری الزامی باشد، تلاش های ایجاد شده در اعضا و اجزا ساختمان باید برای ترکیب بار زیر نیز بررسی شود. در این حالت تنش یا مقاومت مجاز اعضا می تواند بر طبق ضوابط بند فوق الذکر و استاندارد ۲۸۰۰ ایران افزایش یابد.

D+۰/۵L+۰/۵ (L _r یا S)+E _ser