۳-۲-۶ ترکیب بارها در طراحی در برابر بارهای ثقلی و محیطی

۱-۳-۲-۶ کاربرد

در طراحی ساختمان‌های موضوع این مبحث، متناسب با روش طراحی تجویز شده در سایر مباحث مقررات ملی ساختمان با آیین نامه ‌های طراحی، باید از ترکیب بارهای ارائه شده در بندهای ۶-۲-۳-۲ یا ۶-۲-۳-۳ استفاده نمود.

۲-۳-۲-۶ ترکیب بارها در طراحی به روش ضرایب بار و مقاومت

در طراحی به روش ضرائب بار و مقاومت، سازه‌ها، اعضاء و شالوده‌های آن‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که مقاومت طراحی آن‌ها، بزرگ‌تر یا برابر با اثرات ناشی از ترکیب بارهای ضریب دار زیر باشد:

  1. ۱/۴D

  2. ۱/۲D+۱/۶L+۰/۵ (L r یا S یا R)

  3. ۱/۲D+۱/۶ (L r یا S یا R)+[ L یا ۰/۵(۱/۶ W)]

  4. ۱/۲D+۱/۶W+L+۰/۵(L r یا S یا R)

  5. ۱/۲D+E+L+۰/۲S

  6. ۰/۹ D+۱/۶W

  7. ۰/۹D+ E

موارد زیر در ترکیب بارهای این بند باید در نظر گرفته شود:

  1. ضرایب بار مربوط به L در ترکیب بارهای ۳، ۴ و ۵ را برای کاربری‌هایی که بار L 0 (طبق جدول ۶-۵-۱ ) آن‌ها کمتر از ۵ کیلونیوتن بر متر مربع است، به استثناء کف پارکینگ‌ها یا محل‌های اجتماع عمومی می‌توان برابر با ۰/۵ منظور نمود. مشروط بر آن که ضوابط بند ۶-۵-۵ کاهش بارهای زنده در محاسبه بار L منظور نشده باشد.

  2. در طراحی سازه‌های پیش تنیده، اثر پیش تنیدگی باید باید با ضریب واحد یا ضریب بار مرده در ترکیب بارها وارد شود و هر کدام که اثر نامساعدتری دارند در طراحی لحاظ شود.

  3. در مواردی که بار سیال، F، بر سازه وارد می‌شود، اثر این بار باید با ضرایب باری همانند ضریب بار مرده، D، در ترکیب بارهای ۱ تا ۵ و ۷ منظور شوند.

  4. در صورت وجود فشار جانبی خاک و فشارآب زیرزمینی یا مواد انباشته، H، اثر آن‌ها را باید به صورت زیر منظور نمود:

    ت-۱ اگر اثر این بار در جهت افزودن به اثرات دیگر بارها باشد، اثر بار H باید با ضریب ۱/۶ در ترکیب بارها منظور شود،

    ت-۲ اگر اثر این بار در جهت کاهش اثرات دیگر بارها باشد، در صورت وجود دائمی بار H، اثر آن باید با ضریب ۰/۹ در ترکیب بارها منظور شود و در بقیه موارد باید از اثر بار H صرفنظر گردد.

  5. اگر طبق فصل ۶-۶ این مبحث در نظر گرفتن بار سیل برای سازه لازم باشد، علاوه بر ترکیب‌های ارائه شده، باید دو ترکیب بار اضافی با جایگزینی ۱/۶W+۲/۰F a به جای ۱/۶W در ترکیب‌های ۴ و ۶ نیز در نظر گرفته شود.

  6. در صورتی که بر طبق فصل ۶-۹ این مبحث در نظر گرفتن بار یخ جوی و بار باد وارده بر یخ بر روی سازه الزامی باشد، ترکیب بارهای زیر در طراحی سازه باید منظور شود:

    ج-۱- عبارت (R یا S یا L r ) ۰/۵ در ترکیب بار شماره ۲ باید با عبارت ۰/۲D i +۰/۵S جایگزین شود.

    ج-۲ عبارت (R یا S یا L r )۱/۶W+۰/۵ در ترکیب بار شماره ۴ باید با عبارت D i +۱/۶W i +۰/۵S جایگزین شود.

    ج-۳- عبارت ۱/۶W در ترکیب بار شماره ۶ باید با عبارت D i +۱/۶W i جایگزین شود.

  7. در مواردی که اثر بارهای خودکرنشی وجود داشته باشد، علاوه بر ترکیب بارهای ارائه شده، دو ترکیب بارگذاری زیر نیز باید در نظر گرفته شود:

    ۱) ۱/۲D+۰/۵L+۰/۵(L r یا S)+۱/۲T

    ۲) ۱/۲D+۱/۶L+۱/۶ (L r یا S)+T

  8. در مواردی که بر طبق ضوابط بند۶-۱۱-۱۴ این مبحث، کنترل سازه برای زلزله سطح بهر برداری الزامی باشد، مقاومت سازه، اعضا و اجزای آن باید برای ترکیب بار زیر نیز بررسی شود. در این حالت در محاسبه مقاومت طراحی اعضا، ضوابط بند فوق الذکر و استاندارد ۲۸۰۰ ایران باید رعایت گردد.

    D+۰/۵L+۰/۵(L r یا S) + E ser

  9. در ترکیب بار شماره ۳، باید هر دو حالت اثر بار زنده و باد بررسی شده و نامساعدترین حالت در طراحی منظور شود.

۳-۳-۲-۶ ترکیب بارها در طراحی به روش تنش مجاز یا مقاومت مجاز

در طراحی به روشهای تنش مجاز یا مقاومت مجاز، بارهای ذکر شده در این مبحث باید در ترکیب بارهای زیر منظور شود؛ و هر کدام که بیشترین اثر نامطلوب را بر روی ساختمان، شالوده یا اعضاء سازه‌ای تولید می‌کنند، باید مد نظر قرار گیرد.

  1. D

  2. D+L

  3. D+(L r یا S یا R)

  4. D+۰/۷۵L+۰/۷۵(L r یا S یا R)

  5. D+W

  6. D+۰/۷۵L+۰/۷۵W+۰/۷۵(L r یا S یا R)

  7. D+۰/۷E

  8. D+۰/۷۵L+۰/۷۵(۰/۷E)+۰/۷۵S

  9. ۰/۶D+W

  10. ۰/۶D+۰/۷E

  1. در طراحی سازه‌های پیش تنیده، اثر پیش تنیدگی باید با ضریب واحد یا ضریب بار مرده در ترکیب بارها وارد شود و هرکدام که اثر نامساعدتری دارند در طراحی لحاظ شود.

  2. در ترکیب بارهای ارائه شده در این مبحث، افزایش تنش مجاز نباید انجام شود.

  3. در مواردی که بار سیال،F، بر سازه وارد می‌شود، اثر این بار باید با ضریب باری همانند ضریب بار مرده، D، در ترکیب بارهای ۱ تا ۸ و ۱۰ منظور شوند.

  4. در صورت وجود فشار جانبی خاک و فشار آب زیرزمینی یا مواد انباشته، H، اثر آن‌ها را باید به صورت زیر منظور نمود:

    ت-۱ اگر اثر این بار در جهت افزودن به اثرات دیگر بارها باشد، اثر بار H باید با ضریب ۱/۰ در ترکیب بارها منظور شود.

    ت-۲ اگر اثر این بار در جهت کاهش اثرات دیگر بارها باشد، در صورت وجود دائمی بار H، اثر آن باید با ضریب ۰/۶ در ترکیب بارها منظور شود و در بقیه موارد باید از اثر بار H صرفنظر گردد.

  5. اگر طبق فصل ۶-۶ این مبحث در نظر گرفتن بار سیل برای سازه لازم باشد، علاوه بر ترکیب‌های ارائه شده فوق، باید ترکیب بارهای اضافی ۵ و ۶ و ۹ را با اضافه کردن ۱/۵F a به عبارت آن‌ها در نظر گرفت.

  6. در صورتی که بر طبق فصل ۶-۹ این مبحث در نظر گرفتن بار یخ جوی و بار باد وارده بر یخ بر روی سازه الزامی باشد، ترکیب بارهای زیر در طراحی سازه باید منظور شوند:

    ج-۱- عبارت ۰/۷D i باید به ترکیب بار شماره ۲ اضافه شود.

    ج-۲ عبارت ( R یا S یا Lr) در ترکیب بار شماره ۳ باید با عبارت ۰/۷D i +۱/۱W i +S جایگزین شود.

    ج-۳- عبارت W در ترکیب بار شماره ۹ باید با عبارت ۰/۷D i +۱/۱W i جایگزین شود.

  7. در مواردی که اثر بارهای خودکرنشی وجود داشته باشد، علاوه بر ترکیب بارهای ارائه شده، دو ترکیب بار زیر نیز باید در نظر گرفته شوند:

    ۱) D+T

    ۲) D+۰/۷۵ [L+(L r یا S) +T]

  8. در مواردی که بر طبق ضوابط بند۶-۱۱-۱۴ این مبحث، کنترل سازه برای زلزله سطح بهره برداری الزامی باشد، تلاش های ایجاد شده در اعضا و اجزا ساختمان باید برای ترکیب بار زیر نیز بررسی شود. در این حالت تنش یا مقاومت مجاز اعضا می تواند بر طبق ضوابط بند فوق الذکر و استاندارد ۲۸۰۰ ایران افزایش یابد.

    D+۰/۵L+۰/۵ (L r یا S)+E ser


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...