حالات بارگذاری الف و ب، به ترتيب جهت وزش باد، همسو با شیب بام و عمود بر آنرا نشان می‌دهد. ضرایب C _p C _g در جداول مربوطه، میزان فشار (مکش) را روی کلیه وجوه ساختمان و بام و همینطور فشارهای (یا مکش‌های ) اضافی موضعی در نوار کناری دیوارها و بام را تعیین می‌کند. 

ساختمان باید برای هریک از دو امتداد اصلی بارگذاری و در هر دو جهت تحلیل و طراحی شود. بارگذاری مجزای بام ها در حالت الف وب برای منظور نمودن اثرات پیچش و همینطور بدترین حالت بارگذاری الزامی است.

برای زوایایی از شیب بام که در جدول داده نشده‌اند، مقادیر C _p C _g از طریق درون یابی بدست می‌آیند.

ضرایب مثبت C _p C _g به معنای نیروی رو به سطح (فشار) و منفی به معنای نیروهای خارج از سطح (مکش) می‌باشد.

در طراحی پی ساختمان ها (بجز طراحی میل مهار اتصال قابها به پی) کافیست ۷۰٪ نیروی مربوط به باد منظور شود.

برای محاسبه C _e ، ارتفاع مبنای بام (h) متوسط ارتفاع پاشیب (H) و ارتفاع حداکثر بام بوده و باید حداقل ۶ متر منظور شود. در بام های با زاویه شیب کمتر از ۷درجه، مقدار h برابر ارتفاع پاشیب یا حداقل ۶ متر اختیار خواهد شد.

در بارگذاری حالت الف، عرض نوارهای کناری ساختمان که تحت تأثیر فشار (یا مکش) بیشتری قرار می‌گیرند و باید در بارگذاری کلی ساختمان منظور شوند، به ترتیب زیر تعیین می‌شوند.
الف- حداقل ۸ معادل ۶ متر، یا دو برابر x (که در بند ۸ تعریف شده )، هر کدام که بزرگتر باشد.
ب - در سیستم های قابی، مقدار y می‌تواند فاصله بین قاب انتهایی تا اولین قاب داخلی اختیار شود.

 در بارگذاری حالت ب، عرض نوارهای کناری ساختمان (x) ، برابر با کمترین مقدار ۱۰ درصد کوچکترین بعد افقی ساختمان در پلان، یا ۴۰ درصد ارتفاع پاشیب (H) منظور می‌شود. این عرض در هر حال نباید کمتر از ۴درصد کوچکترین بعد افقی ساختمان یا یک متر اختيار شود.

در بارگذاری حالت الف، چنانچه نسبت پهنای ساختمان در جهت باد (B) به ارتفاع ساختمان (H) بیش از ۵ باشد، فشار (یا مکش) نواحی ۲ و E۲ در عرضی از بام به مقدار ۲/۵H اعمال شده و در بقیه سطوح بام ضرایب فشار (مکش) مربوط به ناحیه ۳ و ۳E اختیار خواهند شد.

ضرایب C _p C _g این شکل را برای هر زاویه شیب بام می‌توان استفاده کرد.

محور افقی نمایانگر مقدار سطحی از دیوار یا پوشش نما است که برای طراحی انتخاب می‌شود.

ضرایب C _p C _g برای ترکیبات خاصی از اجزاء معماری در نما می‌تواند متفاوت با مقادیر این شکل باشد. چنانچه تیغه‌های قائم معماری به عمق بیش از یک متر (به عنوان عنصر باربر نما و یا عنصر معماری) روی نمای ساختمان قرار گرفته باشد، ضریب C _p C _g به ۲/۸- افزایش پیدا می‌کند.

ضرایب C _p C _g برای بخشهای طره پوشش بام با پیشوند "o" در شکل مشخص شده‌اند و شامل مجموع فشار (و مکش) از زیر و روی بام هستند. دیوارها در این حالت با لبه بام هم سطح نبوده و پوشش طره مشرف بر دیوارهای خارجی می‌باشد.

مقادیر ضریب C _p C _g تعریف شده برای نواحی r و S ، شامل هر دو حالت بامها و سایه بانها (فضای بدون دیوار پیرامونی) می‌شوند.

محور افقی، نمایانگر مساحتی از بام است که برای طراحی انتخاب می‌شود.

برای ساختمان های با بام پله‌ای تخت، علاوه بر استفاده از این شکل، از شکل ۶-۱۰-۱۱ و توضیحات بند ۶-۱۰-۱۰ نیز باید مورد استفاده قرار گیرند.

چنانچه در لبه بام، دست انداز به ارتفاع حداقل یک متر پیش بینی شده باشد، ضریب C _p C _g در گوشه‌های بام (ناحيه C ) از ۵/۴-  به ۴/۴- تقلیل پیدا می‌کند.

ضرایب C _p C _g برای بخش های طره پوشش بام با پیشوند "o" در شکل مشخص شده‌اند و شامل مجموع فشار (و مکش) از زیر و روی بام هستند.

محور افقی، نمایانگر مساحتی از بام است که برای طراحی انتخاب می‌شود.

ضرایب C _p C _g در نوار لبه بام ها (s)، در محل تارک و یال‌های بام نیز اعمال می‌شوند.

برای استفاده از این شکل، ساختمان باید حداقل از دو دهانه قاب تشکیل شود.

چنانچه شیب بام کمتر از ۱۰درجه باشد، باید از جدول شکل ۶-۱۰-۶ استفاده کرد.

پلان و نواحی نشانه گذاری شده مربوط به یک دهانه از پوشش دندانه دار است.

محور افقی، نمایانگر مساحتی از بام است که برای طراحی انتخاب می‌شود.

محور افقی، نمایانگر مساحتی از بام است که برای طراحی انتخاب می‌شود.

برای زاویه شیب های کمتر از ۳ درجه، از شکل ۶-۱۰-۶ استفاده شود.

محور افقی، نمایانگر مساحتی از بام است که برای طراحی انتخاب می‌شود.

ضریب C _p C _g در گوشه‌های پوشش، برای دهانه تیپ A با بقیه دهانه‌ها تفاوت دارد.

برای زاویه شیب بام کمتر از ۱۰درجه از شکل ۶-۱۰-۶ استفاده شود.