سه روش استاتیکی، تاثیرات دینامیکی باد و تجربی برای تعیین بارهای باد قابل استفاده است. ضوابط محاسبه بارباد وارد بر ساختمان‌ها و سازه‌های غیر ساختمانی به روش استاتیکی دربندهای ۶-۱۰-۴ الی ۶-۱۰-۱۵ این فصل تشریح شده است.در ساختمان‌های بلند که ارتفاع آن‌ها بیشتر از ۶۰ متر یا ۴ برابر عرض مؤثر آن‌ها بوده، و در سازه ساختمان‌های نرم که زمان تناوب ارتعاشات طبیعی آن بزرگتر از ۱/۵ ثانیه باشد، و در سازه‌های غیر ساختمانی نرم نظیر دودکش‌ها، مخازن و دکل‌ها که زمان تناوب ارتعاشات طبیعی آن‌ها بزرگ‌تر از ۰/۱ ثانیه است، محاسبه بار باد به روش استاتیکی کافی نیست . برای محاسبه بار باد در این ساختمان‌ها و سازه‌ها باید یکی از دو روش زیر را به کار گرفت:

بزرگ‌ترین زمان تناوب اصلی ساختمان یا سازه را در امتداد مورد نظر می‌توان از هریک از روش های تحلیلی یا برای ساختمان‌های با ارتفاع کمتر از ۱۲۰ متر از روابط تجربی زیر محاسبه کرد.

در روابط فوق $\bar{H}$تراز متوسط سقف بر حسب متر است.

در طراحی سازه‌ها به روشهای تاثیرات دینامیکی یا تجربی، کل بار باد محاسبه شده در هیچ حالت نباید کمتر از ۸۰% بار باد براساس روش استاتیکی درنظر گرفته شود.
عرض مؤثر ساختمان از رابطه رابطه ۶-۱۰-۱-د بدست می‌آید که در آن h _i ارتفاع طبقه i از سطح زمین و W _i حداقل عرض ساختمان در جهت عمود بر باد در طبقه i است.

در شکل ۶-۴-۱۶ نمودار مرحله‌ای محاسبه بار باد نشان داده شده است.