ساختمان‌ها و سایر سازه‌ها و کلیه اعضای آن‌ها، بایستی با سختی و مقاومت کافی برای تأمین پایداری سازه، حفظ سیستمها و عناصر غیرسازه‌ای از آسیب غیرقابل قبول و همچنین تأمین الزامات بهره برداری ذکر شده در بند ۶-۱-۳-۲ ، طراحی و اجرا گردند.

طراحی برای تأمین مقاومت کافی می‌تواند براساس یکی از روشهای زیر با استفاده از سایر مباحث مقررات ملی ساختمان صورت گیرد:

برای قسمت‌های متفاوت یک سازه، می‌توان از روش‌های متفاوت و جایگزین هم با توجه به محدودیتهای فصل ۶-۲ استفاده کرد. در صورتی که مقاومت برای شرایط فوق العاده و غیر عادی در نظر باشد، روش‌های بخش ۶-۲-۴ می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. در صورت پیشنهاد طراح یا کارفرما و تصویب مرجع ذیصلاح ( کمیته تخصصی مبحث ششم مقررات ملی ساختمان ) برای پروژه‌های خاص، استفاده از روش‌های عملکردی مطابق پیوست شماره ۶-۱ نیز مجاز است.

سیستم‌های سازه‌ای و کلیه اعضای آن‌ها، باید به نحوی طراحی شوند که سختی کافی را برای محدود شدن تغییر شکل‌ها، تغییر مکان نسبی جانبی، ارتعاشات یا هر نوع تغییر شکلی که تأثیر نامناسب بر کاربری و عملکرد موردنظر می‌گذارد، داشته باشند. برای این منظور ترکیب بارهای ارائه شده در بند ۶-۲-۵ مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ساختمان‌ها و سایر سازه هابایدچنان طراحی شوند که بتوانند از عهده تحمل اثرات خودکرنشی ناشی از نشست غیر یکنواخت پی و همچنین اثرات ناشی از تغییرات ابعادی در اعضای مقید شده تحت تأثیر عوامل تغییرات دما، رطوبت، جمع شدگی و خزش به خوبی برآیند.

اثرات بار بر هریک از اعضای سازه‌ای باید با استفاده از روش‌های تحلیلی که در آن‌ها شرایط تعادل، پایداری کلی، همسازی هندسی و خواص کوتاه مدت و درازمدت مصالح در نظر گرفته شده‌اند، تعیین گردند.

تمام اعضاء و سیستم‌های سازه‌ای و تمام ملحقات و نازک کاری‌ها در یک ساختمان یا سایر سازه‌ها باید برای تحمل نیروهای ناشی از زلزله و باد با در نظر گرفتن واژگونی، لغزش و بلندشدگی طراحی شوند و بایستی مسیر بار پیوسته‌ای برای انتقال این نیروها به پی تأمین شود. زمانی که از سازوکار لغزش برای جداسازی المان‌ها استفاده شود، اثرات اصطکاک بین المان‌های جداساز باید به عنوان یک نیرو در نظر گرفته شود. زمانی که تمام یا قسمتی از مقاومت لازم برای مقابله با این نیروها، به وسیله بار مرده تأمین می‌گردد، حداقل بار مرده محتمل در زمان ایجاد این نیروها درنظر گرفته می‌شود. ملاحظات فوق بایستی برای اثرات تغییر شکل‌های افقی و قائم ناشی از نیروهای ذکر شده، در نظر گرفته شوند.