سنگدانه‌های مورد استفاده در بتن باید با الزامات استاندارد ملی ایران شماره ۳۰۲ مطابقت داشته باشند. با لحاظ کردن شرایط مندرج در استاندارد این الزامات برای ماسه شامل مشخصات دانه بندی، مواد زیان آور، ناخالصی‌های آلی، سلامت، واکنش زایی با قلیایی‌ها و برای شن شامل ضوابط دانه بندی، مواد زیان آور، سلامت، سایش لس آنجلس، دانه‌های پولکی و سوزنی، واکنش زایی با قلیایی‌ها و درصد شکستگی می‌باشد.

دانه بندی و سایر ویژگی‌های سبکدانه‌های مورد نظر برای استفاده در بتن سازه‌ای در استاندارد ملی ایران شماره ۴۹۸۵ ارائه شده است.

ویژگی‌های سنگدانه‌های مورد استفاده در ملاتهای بنایی در استاندارد ملی ایران شماره ۱۷۵۱۴ درج شده است.

الزامات سنگدانه‌های بازیافتی با چگالی مشخص که برای ساخت بتن غیرسازه‌ای و ملات مورد استفاده قرار می‌گیرند در استاندارد ملی ایران شماره ۱۳۱۷۰ ذکر شده است.

استاندارد ملی ایران شماره ۱- ۱۴۸۷۵ برای تعیین مشخصات سبکدانه‌های مورد استفاده در بتن، ملات و گروت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مشخصات سبکدانه‌های مورد استفاده در بلوک‌های بنایی بتنی مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۷۶۵۷ می‌باشد.

ویژگی سنگدانه‌های سبک مورد استفاده در بتن‌های عایق حرارتی در استاندارد ملی ایران شماره ۱۴۴۲۲ ذکر شده است.

ضوابط سنگدانه مورد استفاده در روان ملات بنایی در استاندارد ملی ایران شماره ۱۸۸۸۳ ارائه شده است.

مشخصات سنگدانه‌های معدنی مورد استفاده در گچ ساختمانی در استاندارد ملی ایران شماره ۵۰۳۳ ارائه شده است.

در مواردی که احتمال واکنش قلیایی سنگدانه وجود دارد، برای تعیین واکنش زایی سنگدانه باید از روش‌های آزمون مطابق استانداردهای ملی ایران شماره ۸۱۴۹ ، ۸۷۵۳ ، ۱۳۵۵۲ و یا دیگر استانداردهای ملی تدوین شده در این زمینه استفاده گردد.

آزمایش‌هایی که لازم است برای تعیین کیفیت بر روی سنگدانه‌ها انجام شود شامل این موارد است:

آزمایش‌هایی که روی سبکدانه‌های مورد استفاده در بتن‌های سازه‌ای و بلوکهای بنایی انجام می‌شود شامل:

در سبکدانه‌های مورد مصرف در بتن، ملات و گروت، خصوصیات فیزیکی و شیمیایی همچون مقاومت در برابر خردشدگی، درصد دانه‌های شکسته، جذب آب، مقاومت در برابر فروسایی، مقاومت در برابر یخ زدن و آب شدن، یون کلراید محلول در آب، گوگرد موجود در ترکیبات، آلاینده‌های آلی و در صورت لزوم واکنش زایی قلیایی- سیلیسی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.