بخش 5.2.3
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
استانداردهای سیمانهای هیدرولیک — ویژگیها و روشهای آزمون (بخش ۳-۲-۵)
الزامات ویژگیها، ترکیب و روشهای آزمون شیمیایی و فیزیکی استاندارد برای سیمانهای پرتلند و سیمانهای هیدرولیکی، پوزولانها و دوده سیلیسی.
۳-۲-۵ استانداردها
۱-۳-۲-۵ ویژگیها
۱-۱-۳-۲-۵
ویژگیهای انواع سیمان پرتلند باید با استاندارد ملی ایران شماره ۳۸۹ مطابقت کند. ویژگیهای سیمان پرتلند پوزولانی باید مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۳۴۳۲ ، سیمان سربارهای مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۳۵۱۷ ، سیمان بنایی مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۱-۳۵۱۶ ، سیمان پرتلند آهکی مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۴۲۲۰ ، سیمان پرتلند سفید مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۲۹۳۱ و سیمان پرتلند مرکب الف ۳۲/۵ مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۱- ۱۱۵۷۱ باشد. مشخصات سیمان پرتلند زئولیتی در استاندارد ملی ایران شماره ۱۶۴۸۱ ارائه شده است. بر اساس استانداردهای مذکور لازم است مواردی همچون الزامات ترکیب شیمیایی، حداقل سطح ویژه بلین، حداکثر انبساط اتوکلاو، حداقل مقاومتهای فشاری ملات استاندارد و محدودیتهای زمان گیرش اولیه و نهایی برای انواع سیمان کنترل شود. همچنین برای سیمان سربارهای باید علاوه بر موارد گفته شده، حداکثر حرارت هیدراسیون سیمان بررسی شود. ویژگی رنگدانههای مورد مصرف در سیمان بنایی و سیمانهای رنگی مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۱۴۹ باشد. همچنین میتوان انواع متنوعی از سیمانها را تحت استاندارد ملی ایران شماره ۱-۱۷۵۱۸ در صنعت ساختمان مصرف نمود.
۲-۱-۳-۲-۵
مشخصات پوزولانهای طبیعی شامل ترکیب شیمیایی، افت وزن در اثر سرخ شدن، درصد باقیمانده روی الک ۴۵ میکرون، حداکثر انبساط اتوکلاو، الزامات یکنواختی و شاخص فعالیت پوزولانی در استاندارد ملی ایران شماره ۳۴۳۳ و ویژگیهای دوده سیلیسی شامل ترکیب شیمیایی، مقدار رطوبت، افت وزن در اثر سرخ شدن، درصد باقیمانده روی الک ۴۵ میکرون، حداقل سطح ویژه، واکنش پذیری با قلیاییهای سیمان، کنترل انبساط در محیط سولفات و شاخص واکنش پوزولانی در استاندارد ملی ایران شماره ۱۳۲۷۸ ارائه شده است.
۲-۳-۲-۵ آزمایشهای استاندارد
۱-۲-۳-۲-۵
سیمانهایی که مطابق استاندارد ملی ایران شماره ۱-۱۷۵۱۸ تولید میشوند لازم است الزامات ذکر شده در این استاندارد را برآورده سازند.
۲-۲-۳-۲-۵
روشهای آزمایش شیمیایی سیمان براساس استاندارد ملی ایران شمارههای ۱۶۹۲ ، ۱۶۹۵ و یا روشهای معرفی شده در استاندارد ملی ایران شماره ۱-۱۷۵۱۸ میباشد. این آزمونها عبارتاند از:
اندازه گیری اکسیدهای سیلیسیم،
آلومینیم،
آهن،
کلسیم،
منیزیم،
سدیم،
پتاسیم،
تری اکسید گوگرد،
افت سرخ شدن در ۱۰۰۰ درجه سلسیوس،
باقی مانده نامحلول،
آهک آزاد.
۳-۲-۳-۲-۵
آزمایش شیمیایی سیمان، برای اندازه گیری عناصر فرعی، آهک آزاد، گوگرد به صورت سولفید و کلرید، مواد آلی قابل حل در کلروفرم، کربن دی اکسید، باید براساس استاندارد ملی ایران شمارههای ۱-۱۶۹۳ ، ۲-۱۶۹۳ ، ۱۶۹۴ و ۶۴۴۳ انجام گیرد.
۴-۲-۳-۲-۵
روشهای آزمایش فیزیکی سیمان باید براساس استاندارد ملی ایران شمارههای ۳۹۰ ، ۳۹۱ ، ۳۹۲ ، ۳۹۳، ۳۹۴ و ۷۱۴۸ باشد. این آزمایشها عبارتاند از:
اندازه گیری زمان گیرش اولیه و نهایی،
تعیین غلظت نرمال،
تعیین سلامت،
اندازه گیری مقاومت فشاری ۳، ۷ و ۲۸ روز،
اندازه گیری مقاومت خمشی ۳، ۷ و ۲۸ روز،
تعیین نرمی،
چگالی و حرارت هیدراسیون.
۳-۳-۲-۵
استانداردهای مرجع این فصل در پیوست ۲ ارائه شدهاند.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...