یکی از عملکردهای رنگهای فوتوکاتالیستی، تصفیه هوا است که عبارت از خنثی نمودن آلودگی‌های موجود در هوا از طریق واکنش‌های اکسایش- کاهش ایجاد شده در اثر تابش نور است. فعالیت فوتوکاتالیستی از طریق اضافه نمودن مقادیر پایینی از ذرات فوتوکاتالیستی مانند اکسید روی یا اکسید تیتانیوم به رنگ، حاصل می‌شود. در حال حاضر از میان فوتوکاتالیستهای موجود، نانوذرات دی اکسید تیتانیوم دارای کاربرد بیشتری هستند.

رنگ‌های آنتی میکروبیال نانو، رنگ‌هایی هستند که به واسطه حضور نانوذرات آنتی میکروبیال یا نانوذرات فوتوکاتالیستی، دارای خاصیت آنتی میکروبیال هستند. خاصیت آنتی میکروبیال شامل خاصیت آنتی باکتریال، آنتی ویروس، ضد قارچ و یا ضد جلبک است.

رنگ‌های خود تمیز شونده، رنگ‌هایی هستند که بر اساس عملکردهای مختلفی که وابسته به ویژگیهای سطحی و نوع آن‌ها است، کمتر کثیف می‌شوند و آلودگی‌های روی آن‌ها به راحتی شسته و برداشته می‌شود. همچنین امکان تخریب آلودگی‌ها روی سطوح فوتوکاتالیستی امکان پذیر است.

"خش" یا "خراش" عبارت است از شکاف و یا کنده شدن قسمتی از سطح رنگ که در نتیجه تماس با یک شیء تیز ایجاد شده باشد. رنگ‌های ضد خراش نانو، رنگ‌هایی هستند که به دلیل وجود نانوذرات، نسبت به رنگهای متداول، مقاومت به خراش بهتری از خود نشان می‌دهند.

نانوفناوری از طریق افزایش مقاومت حرارت هدایتی در پوشش‌های رنگی باعث کاهش انتقال حرارت به روش هدایتی و ایجاد رنگ‌های عایق حرارتی می‌شود. این رنگها برای کنترل دمای داخلی ساختمان و جلوگیری از اتلاف انرژی مناسب هستند.

مواد تأخیر اندازنده آتش، موادی هستند که اشتعال را به تأخیر می‌اندازند و یا سرعت انتشار شعله را کاهش می‌دهند. فرآیند حریق و آتش سوزی را می‌توان به سه مرحله کلی تقسیم کرد که عبارتند از:

علی رغم اهمیت هر سه مرحله، مرحله دوم یعنی انتشار شعله به عنوان عامل مهم در آزمون‌های پوشش‌ها و رنگهای ضدحریق شناخته می‌شود. رنگ‌های تأخیر انداز آتش توانایی به تأخیر انداختن مرحله دوم آتش سوزی یعنی انتشار آتش به سطح محافظت شده را دارند.

برخی نانوذرات از طریق بهبود همگنی رنگها و کاهش تخلل موجود در رنگ و در نتیجه کاهش نفوذ اکسیژن و آب، توانایی افزایش ممانعت از خوردگی سطح محافظت شده را دارند. نانوذرات در واقع با پر نمودن حفره‌ها و افزایش یکپارچگی رنگ، از ایجاد ترکهای سطحی نیز جلوگیری می‌کند.

رنگ‌های آنتی گرافیتی، رنگ‌هایی هستند که در مقابل نوشتار مقاوم هستند و یا نوشته‌های روی آن‌ها به راحتی پاک می‌شوند. فناوری نانو از طریق عامل دار کردن نانوذرات و پلیمرها و تشکیل پوشش‌هایی که به طور همزمان آبگریز و روغن گریز هستند، به توسعه رنگ‌های آنتی گرافیتی کمک می‌کند. سطح پوشش داده شده با این رنگها، غیر چسبنده است، به راحتی تمیز می‌شود و در مقابل دیوارنویسی مقاوم است. برخی از رنگهای خود تمیز شونده آبگریز نیز می‌توانند عملکرد آنتی گرافیتی داشته باشند. این رنگها، گاهی رنگهای آسان تمیزشونده نیز نامیده می‌شوند.

رنگ‌های خودترمیم شونده، دسته‌ای از مواد هوشمند هستند که پس از خرابی و پیدا شدن نقص، قادر به ترمیم و بازسازی خود بدون نیاز به تشخیص و مداخله کاربر هستند. بنابراین این رنگها دارای مزایای زیادی از جمله کاهش تخریب، افزایش طول عمر و کاهش هزینه‌های نگهداری هستند.

رنگ‌های ضد اشعه ماورای بنفش نانویی، حاوی مقادیر اندکی از نانواکسید فلزات مختلف هستند که توانایی فیلتر کردن انتخابی اشعه ماورای بنفش را دارند. بیشترین کاربرد این رنگ‌ها بر روی سطوح چوبی است که در معرض نور خورشید و اشعه ماورای بنفش قرار دارند. هدف از کاربرد این رنگها، جلوگیری از تغییر رنگ و تخریب سطوح در اثر تابش اشعه ماورای بنفش است. اکسید روی از پرکاربردترین نانوذرات در این رنگ‌ها می‌باشد.

رنگ‌های محافظ الکترومغناطیسی رنگهایی هستند که به خاطر هدایت الکتریکی بالا، در برابر عبور امواج الکترومغناطیسی به مانند یک سد عمل کرده و از طریق بازتاب یا جذب این امواج از نفوذ و عبور آن‌ها جلوگیری می‌کنند.

آنتی استاتیک، ویژگی است که تمایل ماده را برای به دست آوردن بارهای الکترواستاتیک کاهش می‌دهد و در واقع مانع از تجمع بارهای الکترواستاتیک می‌شود و آن‌ها را به سرعت پراکنده می‌سازد. رنگ‌های آنتی استاتیک رنگهایی هستند که در آن‌ها برای ایجاد خاصیت آنتی استاتیک از نانوذرات مختلفی مانند کربن بلک، کربن فایبر و ذرات فلزی و ... استفاده شده باشد. نانومقیاس بودن این ذرات، در عین حفظ خواص باعث کاهش مقدار مصرفی آن‌ها نسبت به اندازه‌های بزرگ‌تر می‌شود .

رنگ‌های آبگریز، رنگ‌هایی هستند که پوشش ایجاد شده توسط آن‌ها انرژی سطحی پایینی دارد و میزان ترشوندگی آن ناچیز است. زاویه تماس آب، بیان مستقیمی برای تعریف ترشوندگی یک سطح است. در صورتی که زاویه تماس آب بزرگتر از ۹۰ درجه باشد، سطح آبگریز است و اگر این زاویه بزرگتر از ۱۵۰ درجه باشد، سطح فوق آبگریز نامیده می‌شود.

رنگ‌های خورشیدی، رنگ‌هایی هستند که اگر آن‌ها را بر روی یک سطح رسانا قرار داده و در معرض نور قرار گیرند، الکتریسیته تولید می‌کنند. در این صورت، سطح رنگ تبدیل به یک سلول خورشیدی می‌شود. برخی نانوذرات به دلیل داشتن مساحت سطح بالا، امکان دریافت بخش بیشتری از نور تابیده شده را دارند.