۵-پ۱-۱۸ عایق رطوبتی مایع بکاررونده

عایق‌های رطوبتی مایع از جمله مواد و مصالح نوین و پرکاربرد در صنعت ساختمان و ابنیه به حساب می‌آیند که اخیراً مورد توجه دست اندرکاران صنعت ساخت و ساز واقع شده است. این عایق‌ها عمدتاً از مواد معدنی و شیمیایی با پایه آب یا حلال تشکیل شده‌اند و به لحاظ ساختار تشکیل دهنده به سه دسته کلی تقسیم می‌شوند که عبارتند از:

  1. عایق‌های رطوبتی پایه سیمانی CM (مخلوطی از چسباننده‌های سیمانی، سنگدانه و مواد افزودنی)

  2. عایق‌های رطوبتی پلیمری DM (مخلوطی از مواد چسباننده آلی، پلیمرهای قابل حل شدن در آب، مواد افزودنی آلی و فیلرهای معدنی)

  3. و عایق‌های رطوبتی رزینی RM (مخلوطی از رزین‌های مصنوعی، فیلرهای معدنی، افزودنی‌های آلی به طوری که سازوکار سخت شدگی ناشی از واکنش‌های شیمیایی می‌باشد).

این عایق‌ها به لحاظ سهولت اجرا و قابلیت پذیرش رنگهای مختلف کاربردهای متنوعی خواهند داشت. عایق‌های رطوبتی مایع بکاررونده دارای مزایایی مختلفی از جمله، چسبندگی بالا به سطوح زیرین ( از قبیل بتن و ملات سیمان)، کاربرد آسان، انعطاف پذیری مناسب، پوشش یکپارچه و بدون درز، تنوع رنگ و مقاوم در دماهای مختلف می‌باشند. بر اساس استاندارد EN ۱۴۸۹۱ ، به منظور عایق کاری رطوبتی در سرویس‌های بهداشتی، آشپزخانه‌ها و استخرها از این نوع عایق‌ها در زیر کاشی‌ها و سرامیک استفاده می‌شود. در این استاندارد جهت بررسی کیفیت عایق به لحاظ فنی سه گروه آزمایش کلی طراحی شده است که عبارتند از:

  1. تعیین مقاومت چسبندگی کششی عایق با ملات سیمان در شرایط محیطی مختلف (شامل قرارگیری در معرض آب معمولی، آب آهک، آب کلردار و قرار گیری در معرض دماهای بالا و سیکل‌های مداوم آب و یخ زدن)

  2. تعیین نفوذپذیری عایق در برابر آب و

  3. تعیین میزان انعطاف و پل زدن عایق پس از ایجاد ترک در ملات پایه.

به طور قطع چنانچه از این عایق‌ها در معرض شرایط محیطی و اشعه ماوراء بنفش استفاده گردد الزامات EN ۱۴۸۹۱ کافی نبوده و نیاز به آزمایش‌های تکمیلی متناسب با آن کاربرد می‌باشد.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...