۴-۷-۴ تصرف‌های درمانی/ مراقبتی

۱-۴-۷-۴

فضاهای داخلی در تصرف های درمانی باید طوری طراحی و ساخته شوند که امکان آسیب و سقوط بیماران وجود نداشته باشد، لبۀ بالکن ها و تراس‌ها باید طوری طراحی شود که امکان سقوط یا بالا رفتن از آن‌ها نباشد.

۲-۴-۷-۴

در اتاق‌های بستری ارتفاع لبه پایین پنجره از کف تمام شده نباید از ۱/۱۰ متر کمتر باشد. پنجره باید با فاصله حداقل ۰/۸ متر از لبه کناری تخت بیمار قرار گیرد.

۳-۴-۷-۴

حداقل فاصله از لبه کناری تخت تا اولین مانع ۰/۷۰ متر و عرض خالص و بدون مانع برای حرکت تخت دراتاق بستری ۱/۴۰ متر می‌باشد.

۴-۴-۷-۴

حداقل عرض خالص و بدون مانع راهروهای اصلی بخش‌های بستری عمومی ۲/۴۰ متر است.

۵-۴-۷-۴

حداقل عرض الزامی در برای درهای یک لنگه اتاق بستری ۱/۲۰ متر و حداقل عرض‌های درهای دو لنگه ۰/۹۰ و ۰/۴۰ متر و ارتفاع خالص باید ۲/۱۰ متر در نظر گرفته شود.

۶-۴-۷-۴

حداقل عرض قابل قبول فضای مختص یک تخت بستری عادی در اتاق‌های چند تخت خوابی (فاصله محور تا محور تختهای بستری) ۲/۵۰ متر است.

۷-۴-۷-۴

مصالح و مواد استفاده شده در نازک کاری‌ها باید با دوام و به راحتی قابل نظافت باشند.

۸-۴-۷-۴

طراحی گوشه‌ها، ورودی‌ها، اتصال دیوار به کف، جداکننده‌ها و دیگر عناصر باید طوری طراحی شوند که نظافت آن‌ها آسان باشد.

۹-۴-۷-۴

در انتخاب رنگ و محل استفاده از رنگ‌های مختلف و نورپردازی فضاها علاوه بر رعایت استانداردهای معتبر ، باید شرایط آسایش و ارتقای روحیه بیماران مد نظر قرار گیرد.

۱۰-۴-۷-۴

رنگ و فرم دستگیره‌ها نیز باید به راحتی قابل دیدن و شناسایی باشند و با رنگ اطراف دارای تضاد باشد.

۱۱-۴-۷-۴

استفاده از تهویه طبیعی در فضاهای درمانی مجاز توصیه می‌شود، ولی در مواردی که ممکن است تأثیر منفی بر کنترل عفونت بگذارد، نباید استفاده شود.

۱۲-۴-۷-۴

در طراحی و اجرای تصرفه‌های درمانی - مراقبتی ملاحظات مربوط به معلولین، سالخوردگان و ناتوانان جسمی- حرکتی و ذهنی باید در نظر گرفته شود.

۱۳-۴-۷-۴

دسترسی افراد کم توان جسمی و امکان خروج آن‌ها در هنگام خطر از ساختمان‌ها الزامی می‌باشد.

۱۴-۴-۷-۴

در تصرفهای درمانی، مخصوصاً در بیمارستان‌ها، تیمارستان‌ها و مراکز درمانی باید حداقل ۱۰٪ از اتاق‌های بستری و سرویس‌های بهداشتی دارای شرایط خاص برای استفاده افراد معلول و کم توان جسمی باشند. همین طور تمامی فضاهای حمل بیمار، دسترسی‌ها و راه‌های خروجی باید امکان سرویس دهی به نیازهای حرکتی افراد معلول و افراد کم توان را داشته باشند.

۱۵-۴-۷-۴

در کلیه تصرفهای درمانی مشخصات سطوح شیب دار نیز باید در انطباق با ضوابط شهرسازی و معماری مناسب سازی فضاها برای معلولین و ناتوانان جسمی حرکتی باشد.

۱۶-۴-۷-۴

در فضاهای درمانی دسترسی به فضاهای خارجی باید راحت، ساده، بدون خطر و در معرض دید باشد.

۱۷-۴-۷-۴

در فضاهای درمانی مقررات مبحث بیستم و علایم و تابلوهای ایمنی باید کاملاً رعایت شود. علامت گذاری مسیرها انجام و نقشه‌های تخلیه اضطراری و راه‌های واکنش اضطراری، علایم نوری ایمنی نصب شود و تسهیل راهیابی از طریق ایجاد تنوع در نماهای داخلی و کاربرد آن با فضاهای متفاوت تقویت شود.

۱۸-۴-۷-۴

ترتیب قرار گرفتن فضاهای خصوصی و عمومی با دقت صورت پذیرد تا بیمار احساس تعلق و مشخص شدن قلمرو فضا را داشته باشد.

۱۹-۴-۷-۴

به منظور رعایت الزامات بهداشتی توجه به موارد زیر ضروری است:

۱-۱۹-۴-۷-۴

در اصلی بیمارستان باید از طریق یکی از خیابان‌های اصلی یا فرعی قابل دسترسی برای تردد وسایل نقلیه از جمله آمبولانس، ماشین‌های آتش نشانی باشد. همچنین باید از محل تراکم مواد مزاحم و آلوده کننده و محل نگهداری موقت زباله دور باشد.

۲-۱۹-۴-۷-۴

محل نگهداری موقت زباله باید دارای اتاق با فضای متناسب با حجم زباله‌های تولید شده باشد. این اتاق باید با کف سالم و قابل شستشو و نشت ناپذیر و محکم و دارای شیب مناسب به طرف کفشوی باشد.

۳-۱۹-۴-۷-۴

اتاق محل نگهداری موقت زباله باید دارای شیر آب سرد و گرم، غیر قابل نفوذ برای حشرات و حیوانات باشد. همچنین این اتاق باید از بخش‌هایی مانند آشپزخانه دور بوده و دارای تهویه باشد.

۴-۱۹-۴-۷-۴

وسیله جمع آوری پسماندها باید به راحتی به محل ذخیره دسترسی داشته باشد.

۵-۱۹-۴-۷-۴

در تصرف‌های درمانی، کف کلیه قسمت‌ها باید سالم، بادوام، و قابل شستشو و غیر قابل نفوذ آب و بدون ترک خوردگی، به رنگ روشن و جنسی مقاوم و بدون خلل و فرج باشد.

۶-۱۹-۴-۷-۴

دیوارها تا ارتفاع حداقل ۱/۸۰ متر از کف، باید از جنس مقاوم، بدون خلل و فرج، به رنگ روشن و قابل شستشو و ضد عفونی باشد.

۷-۱۹-۴-۷-۴

سرویس‌های بهداشتی دارای کاسه توالت سالم و بدون ترک خوردگی به رنگ روشن، فلاش تانک، تعویض هوا (تهویه) مناسب و فضای مناسب برای همراه بیمار باشد.

۸-۱۹-۴-۷-۴

کلیه پنجره‌های بازشو اتاق باید مجهز به حفاظ و توری سیمی ضد زنگ باشند.

۹-۱۹-۴-۷-۴

بیمارستان باید دارای بخش نگهداری اجساد با فضای کافی جهت استقرار یخچال‌های مخصوص نگهداری اجساد باشد؛ و این محل باید دارای تهویه مناسب، کف شوی و سیستم فاضلاب مناسب بوده و تجهیزات لازم جهت شستشوی آن وجود داشته باشد. همچنین محل آن دور از دسترس و دید بیماران و مراجعین و دور از محل نگهداری مواد غذایی و آشپزخانه باشد.

۲۰-۴-۷-۴

در بخش جراحی کلیه تصرف های درمانی-مراقبتی، رعایت موارد زیر ضروری است:

۱-۲۰-۴-۷-۴

حداقل پهنای راهروها در بخش جراحی باید ۱/۸۰ متر باشد.

۲-۲۰-۴-۷-۴

کف در کلیه قسمت‌های اتاق عمل باید سالم، بدون درز و شکاف و جنس آن از کفپوش مناسب و به گونه‌ای باشد که ذرات از آن جدا و در فضا پخش نشود؛ و نیز غیر قابل نفوذ آب و قابل شستشو بوده؛ و محل اتصال کف به دیوار بدون درز باشد.

۳-۲۰-۴-۷-۴

دیوارها باید با مصالحی مانند کاشی و یا پانل‌های مخصوص اتاق عمل و نظایر آن تا سقف پوشیده و رنگ کاملاً روشن، سالم، بدون درز و شکاف و ترک خوردگی و مقاوم به مواد ضد عفونی کننده و پاک کننده داشته باشند.

۴-۲۰-۴-۷-۴

سقف باید سالم، بدون درز و شکاف و ترک خوردگی و به رنگ روشن و قابل شستشو باشد.

۵-۲۰-۴-۷-۴

روی در ورودی به بخش اتاق عمل باید با درج خط قرمزی به پهنای ۰/۲۰ متر از سایر بخشها جداسازی و تشخیص داده شود.

۶-۲۰-۴-۷-۴

کلید و پریزهای برق باید مطابق استانداردهای معتبر باشد.

۷-۲۰-۴-۷-۴

توالت و دستشویی با شرایط بهداشتی به تعداد کافی در مجموعه اتاق‌های عمل قبل از اتاق رختکن و خط قرمز در نظر گرفته شود.

۸-۲۰-۴-۷-۴

باید هوا به طور مرتب با روش مناسب تهویه و رطوبت نسبی آن بین ۵۰-۶۰ درصد و دمای خشک بین ۲۰- ۲۴ درجه سانتی گراد باشد.

۹-۲۰-۴-۷-۴

هوای تهویه اتاق عمل نباید از اتاق دیگری تأمین شود و یا هوای برگشت آن دارد فضای دیگری شود.

۲۱-۴-۷-۴

الزامات زیر در بخش‌های تصویر برداری پزشکی باید رعایت کردند:

۱-۲۱-۴-۷-۴

جهت دسترسی سهل‌تر مراجعه کنندگان و با توجه به روابط عملکردی با سایر بخشها (در صورت قرارگیری در بیمارستان یا درمانگاه) بهتر است این بخش در طبقه همکف و در نزدیکی بخش اورژانس و یا در طبقات زیرین قرار گیرد.

۲-۲۱-۴-۷-۴

از آنجائی که برخی دستگاه‌های موجود در این بخش دارای تشعشعات مضر ویا امواج الکترو مغناطیسی می‌باشند، جهت افزایش ایمنی افراد توصیه می‌شود. موقعیت این بخش همجوار با فضاهای با رفت و آمد کم و یا مجاور خاک باشد. در غیر این صورت دیوارها، کف و سقف‌های فضاهائی که دستگاه آن‌ها دارای تشعشعات مضر است، باید توسط مواد کاهنده اثر تشعشعات و با ضخامت لازم، متناسب با مشخصات دستگاه مورد استفاده و بر اساس استانداردهای سازمان انرژی اتمی محافظت شود.

۳-۲۱-۴-۷-۴

برای پرهیز از اثر سوء امواج الکترومغناطیسی خارجی یا تجهیزات برقی و غیره که می‌توانند تأثیر منفی در عملکرد دستگاه‌ها داشته باشند باید اتاق‌های تصویربرداری دارای دستگاه‌های حساس به امواج مغناطیسی در محل مناسب قرار گیرند تا اثر سوء امواج الکترومغناطیس و تجهیزات برقی و غیره، به حداقل برسد.

۴-۲۱-۴-۷-۴

بخش‌های بستری و انواع بخشهای مراقبت ویژه باید دارای ارتباط افقی و عمودی مناسب با این بخش باشند و این مسیرهای ارتباطی نباید دارای تفاوت دما با بخش‌های داخلی باشند.

۵-۲۱-۴-۷-۴

استفاده از علایم هشدار دهنده و تابلوهای حفاظتی در قسمت‌های مورد نیاز و چراغ هشدار تابش اشعه و غیره در سردر ورودی اتاق‌های تصویر برداری جهت کاهش خطرات، الزامی است.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...

بخش ۴-۷-۴ — تصرف‌های درمانی و مراقبتی: الزامات طراحی، ایمنی و بهداشت | مبحث چهارم: الزامات عمومی ساختمان