۱-۲-۳-۴ تصرف‌های مسکونی/ اقامتی (م)

هر بنا یا بخشی از یک بنا که در آن شخص یا خانواده‌ای سکونت کند و به منظور خوابیدن از آن استفاده شود، به استثنای بناهایی که در گروه تصرفهای درمانی/ مراقبتی دسته بندی می‌شوند، دارای تصرف مسکونی شناخته می‌شود. بناهای با تصرف مسکونی/ اقامتی شامل موارد زیر می‌شوند:

۱-۱-۲-۳-۴ گروه م -۱

تصرف‌های مسکونی/اقامتی که متصرفان عمدتاً به طور موقت (کمتر از یک ماه) در آن اقامت دارند، شامل موارد زیر:

  • مسافرخانه‌ها و مسافر پذیرها (برای اقامت موقت)،

  • هتل‌ها، هتل آپارتمانها و متل ها.

۲-۱-۲-۳-۴ گروه م -۲

تصرف‌های مسکونی شامل بیشتر از دو واحد مسکونی/اقامتی که متصرفان آن به طور عمده، به صورت دائم در ساختمان ساکن هستند، شامل موارد زیر :

  • بناهای آپارتمانی،

  • اقامتگاه‌های غیر موقت سازمانی، مذهبی، ورزشی و نظایر آن،

  • خوابگاه‌ها،

  • اقامتگاه‌های تفریحی شراکتی.

۳-۱-۲-۳-۴ گروه م-۳

تصرف‌های مسکونی/اقامتی که برای مراقبت شبانه روزی از افراد به تعداد ۶ تا ۱۶ نفر (به غیر از تعداد کارکنان) استفاده می‌شوند.

توجه : تصرف‌های غیر مسکونی که به این منظور استفاده می‌شوند و همچنین بناهایی که برای مراقبت شبانه روزی از افراد بیش از ۱۶ نفر مورد بهره برداری قرار می‌گیرند، حسب موضوع در یکی از زیر گروه‌های تصرف های درمانی/مراقبتی دسته بندی می‌شوند.

۴-۱-۲-۳-۴ گروه م -۴

تصرف‌های مسکونی در ساختمان‌های مسکونی با حداکثر ارتفاع ۳ طبقه از سطح دسترس معبر که برای اقامت یک یا دو خانوار در نظر گرفته می‌شوند و متصرفان آن به طور عمده، به صورت دائم در ساختمان ساکن هستند. تا هنگام تهیه و ابلاغ مقررات اختصاصی جداگانه برای این گروه تصرف، باید از مقررات مربوط به گروه م -۲ تبعیت شود.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...