بخش 4-A2
پ-۲ تعاریف
الزامات حفاظتی انتظامی: مجموعه ای از تمهیدات و اقدامات مرتبط با حفاظت فیزیکی و الکترونیکی است که به منظور حفظ جان و مال مردم، متصرفین و بهره بردارانِ کلیه تصرف ها و کاربری های ذکر شده در این پیوست با هدف پیشگیری از سرقت و ارتقای امنیت آنان تدوین شده است.
اتاق : فضایی دارای نور و تهویه مستقل و مطابق الزامات مربوط، که به وسیله دیوارها، در، پنجره، سقف و کف از سایر فضاها و محیط خارج از ساختمان جدا شده و مطابق ضوابط مربوطه، برای اقامت یا اشتغال در نظر گرفته شده است.
بازشو: سطحی از نما و یا دیواره های ساختمان که با مصالح و عناصری ساخته شده که ضمن نورگذر بودن تمام یا بخش هایی از آن امکان باز و بسته شدن را برای تامین تهویه لازم دارد.
پیشگیری از وقوع جرم: پیش بینی، شناسایی و ارزیابی خطر وقوع جرم و اقدام برای از بین بردن یا کاهش آن تعریف شده است.
پیشگیری از طریق طراحی محیطی (۱) : عبارت است از طراحی مناسب و کاربری موثر از فضا و محیط ساخته شده که منجر به کاهش فرصت های مجرمانه، ترس از جرم و بهبود کیفیت زندگی می شود.
پیشگیری وضعی (۲) : پیشگیری وضعی، از بین بردن فرصت تلاقی مجرم با موقعیت و آماج جرم تعریف شده است که از طریق اقداماتی چون مقاوم سازی، سخت کردن آماج جرم، کنترل دسترسی، تقویت نظارت و حفاظت فیزیکی، افزایش خطر دستگیری مجرم و کاهش منافع ناشی از جرم محقق می شود.
تابلوها و علائم تصویری: علائمی است که با ترکیبی از شکل، رنگ، نوشته، سمبل و نشانه دیده شود و حاوی پیام مشخصی باشد. این تابلوها ممکن است دارای سازه یا فاقد آن بوده، به ساختمان یا دیواری الصاق یا روی زمین، نرده و امثال آن قرار گیرد.
تابلوی نام ساختمان : تابلویی است که به منظور معرفی ساختمان در محل های مجاز نصب می گردد.
تابلوی پلاک : تابلوهای کوچک با حداکثر مساحت تعیین شده در مقررات که پیام هایی چون معرفی کاربری های مستقر در بنا را دارد.
تصرف : در لغت به مفهوم در اختیار گرفتن ساختمان یا بخشی از آن به منظور اسکان، کار یا استفاده ی معین است و مقصود از "تصرف" در این پیوست نوع و شیوه بهره گیری از بنا یا بخشی از آن است که به منظوری خاص در دست بهره برداری بوده یا قرار است برای آن مقصود مورد استفاده واقع شود. انواع تصرف های مورد استفاده در متن این پیوست به شرح زیر در فصل سوم معرفی می شوند:
انواع تصرف: تصرف های آموزشی/ فرهنگی (ح-آ)، تصرف های تجمعی (ح-ت)، تصرف های حرفه ای/ اداری (ح-ح)، تصرف های صنعتی/ تولیدی (ح-ص)، تصرف های درمانی/ مراقبتی (ح-د)، تصرف های کسبی/ تجاری (ح-ک)، مخاطره آمیز (ح-خ) مسکونی/اقامتی (ح-م).
واحد تصرف: محدوده ای مستقل از یک بنا، دارای متصرف یا متصرفانی با مالکیت یا مجوز بهره برداری مشخص، که به وسیله دیوارها و سقف و کف از سایر واحدهای تصرف و فضای عمومی مجزا گردیده است. مانند واحد مسکونی، واحدهای کسبی مستقل، مغازه ها و واحدهای اداری مستقل، اتاق های هتل ها و سایر ساختمان های اقامتی، خوابگاه ها، بیمارستان ها، ادارات و یا غرفه های فروش کالا در فروشگاه های بزرگ، بطور مستقل واحد تصرف محسوب نمی شوند.
تعمیرات اساسی: عبارت است از مداخلات مالک در ساختار اصلی ساختمان.
تعمیرات جزئی: عبارت است از مداخلاتی در ساختمان که تاثیری بر ساختار اصلی بنا نداشته باشد.
تغییر نوع تصرف و کاربری: عبارت است از مداخله و تغییر نوع استفاده از تصرف و بنا، به صورتی که نیاز به انطباق با ضوابط آن تصرف و بنا ضرورت یابد.
حفاظ ایمن: حفاظی است که مستقل از ابعاد، اندازه، جنس و شکل آن، طوری طراحی و تولید شود که در محل نصب آن (باز شو، ورودی، محفظه، نورگیر و...) به سادگی قابل شکستن، جدا شدن و جابجایی از محل نصب، تغییر شکل و تخریب نباشد، همچنین غیر قابل عبور بوده و ضد حریق باشد.
در ضد سرقت ایمن: دری است که چهارچوب آن باید از نوع فلزی با ضخامت و استحکام مناسب بوده کلاف لنگه بازشو، فلزی و از نوع پروفیل سنگین که به سادگی قابل تخریب و شکستن نباشد، علاوه بر دارابودن ضوابط ذکر شده در تعریف قفل ایمن، مغزی آن باید در داخل کلاف، با ورق فلزی دارای ضخامت مناسب محافظت شود، جنس نمای در از چوب یا mdf با ضخامت حداقل ۸ میلیمتر باشد، دارای حداقل ۳ عدد لولا از سمت داخل و متناسب با وزن و ابعاد در و از سمت مخالف بازشو دارای زبانه مناسب برای چفت شدن در چهارچوب در زمان بسته بودن باشد، همچنین دارای چشمی مناسب و زنجیر پشت بند با استحکام لازم باشد.
در کرکره ای برقی ایمن : این در باید به نحوی طراحی شود تا کلیه فشارهای وارده از طرفین، کشیدن یا هل دادن به سمت داخل و بیرون و همچنین جمع شدن به سمت بالا را کنترل نموده و قابل جدا شدن و جابجایی از محل نصب و تخریب نباشد. قفل استفاده شده برای در کرکره ای نیز باید از نوع قفل مكانيكي - الکترونیکی (مکاترونیکی) باشد.
دوربین های مداربسته: به دوربین های اطلاق می گردد که که در محل خود ثابت بوده و تصاویر را به یک یا چند محل ارسال می نمایند. کاربرد اصلی و عمده این دوربین ها در حفاظت از اماکن و پیشگیری از وقوع جرایم می باشد. دوربین ها از نظر نوع سیگنال، شکل ظاهری، کاربردهای آن و قاب و پوشش دارای انواع مختلفی بوده که بر حسب نوع فعالیت اماکن انتخاب و نصب می شوند. دوربین های مدار بسته حداقل باید دارای شرایط زیر باشد:
دارای قابلیت ذخیره سازی تصاویر برای بازه زمانی حداقل سه ماهه با ثبت تاریخ و زمان تصویربرداری باشد.
دارای قابلیت دید در شب و روز (DAY& Night) و آماده بکاری با تغییرات نور محیط بوده و همچنین از کیفیت تصویر برداری و وضوح دید مناسبی برخوردار باشد.
نوع دوربین های مورد استفاده در فضای باز و مسقف به نحوی انتخاب شود که ضمن نصب آن در ارتفاع مناسب و ایمن، قابلیت تخریب، دستکاری و تغییر زاویه دید آن وجود نداشته باشد و محیط مورد نظر را به صورت کامل تحت پوشش قرار دهد.
تشخیص چهره و پلاک خوانی برای دوربین های مدار بسته، یک قابلیت نرم افزاری و سخت افزاری است که می بایست دوربین های مداربسته در تصرف هایی که این الزام برای آنها تعیین شده است از این قابلیت برخوردار باشند.
متصل به برق اضطراری (UPS) باشد تا در صورت قطع برق، در تصویر برداری خللی ایجاد نشود.
ساختمان: بنایی واحد که وجه های بیرونی آن در سطح و ارتفاع، از زیر پی تا بالاترین نقطه یک پوسته معماری بسته را تشکیل می دهد.
ساختمان آپارتمانی: ساختمانی است که دارای چندین واحد تصرف یکسان یا مختلف باشد.
ساختمان ویلایی: ساختمانی است که از هر چهار طرف آزاد و دارای نمای بیرونی باشد.
سامانه هشدار الکترونیک: این سامانه توسط شرکت های تحت نظارت و مورد تائید فراجا، با بهره گیری از نرم افزارها و سخت افزارهای مرتبط با اعلام سرقت، نسبت به دریافت اخبار و رخدادهایی که از طریق تجهیزات الکترونیکی اعلام سرقت صادر شده، اقدام و پس از پایش و پالایش آنها، اخبار وارده را جهت اقدامات بعدی به مراجع و رده های ذیربط ارسال می نماید.
مرکز هشدار الکترونیک : این مرکز تحت نظارت و کنترل فراجا تشکیل و مسئول نصب، راه اندازی و پشتیبانی از سامانه های هشدار الکترونیک برای اماکن و برقراری ارتباط آنها با مراکز مورد تایید فراجا می باشد. این مرکز به اختصار «مها» نامیده می شود.
سامانه اعلام سرقت: سامانه های اعلام سرقت بسته به نوع عملکرد آنها، وسعت پروژه و امکانات جانبی و نیازمندی های مصرف کننده، به سه دسته کلی تقسیم می شوند.
غیر قابل برنامه ریزی (درجه حفاظتی نوع ۳)
این مدل ساده ترین سیستم اعلام سرقت می باشد که قابلیت برنامه ریزی توسط کاربر، گسترش و اضافه کردن قطعات الکتریکی (ماژول های جانبی) برای ارتقاء سیستم و همچنین امکان برنامه ریزی از طریق نرم افزاری جهت اتصال به سامانه هشدار الکترونیک را ندارد. این سیستم طبق برنامه ساده ای که توسط کارخانه سازنده بر روی حافظه (IC) آن قرار می دهد، عمل می کند و در واقع یک سیستم هشدار دهنده ساده محسوب می شود.با قابلیت برنامه ریزی محدود (درجه حفاظتی نوع ۲)
در این مدل طراحی مدار و انتخاب حافظه طوری در نظر گرفته شده است که می توان برنامه ریزی هایی را بر روی آن اعمال و یا تغییر داد. معمولا برای این کار از یک صفحه کلید ساده که به کنترل پنل متصل می شود، استفاده می گردد. در برخی مدل ها می توان از طریق نرم افزار این سیستم را پایش نمود. این نوع سیستم ها در واقع یک تلفن کننده و یا پیام دهنده هستند و قابلیت اتصال به مراکز هشدار را ندارند.قابل برنامه ریزی و ارتباط با مرکز هشدار و مانیتورینگ (درجه حفاظتی نوع ۱)
این قسم جزء سامانه های حرفه ای هشدار و سرقت بوده و طبق استانداردهای به روز امنیتی، طراحی و تولید می شود. این سیستم با قابلیت برنامه ریزی بر روی تمام تجهیزات، امکان اتصال به شبکه و مراکز پایش تصویری و هشدار مورد تایید پلیس، اجرای برنامه استاندارد EN۵۰۱۳۱ ، به روز رسانی نرم افزار داخلی، گسترش و ارتقاء سامانه توسط قطعات الکترونیکی، کنترل و پایش تصویری برخط (آنلاین) از راه دور، ذخیره تمام رویدادها و قابلیت نمایش در نرم افزار هشدار را دارا می باشد. همچنین در این سیستم، قابلیت راه اندازی سامانه اعلام حریق، پایش تردد و خانه هوشمند به صورت واحد با یک پنل اعلام سرقت میسر می باشد.
سیستم مه ساز ضد سرقت هوشمند: این سیستم یکی از جدیدترین و موثرترین شیوه های پیشگیری از سرقت می باشد که در لحظه وقوع سرقت، فعال شده و با تولید مه بسیار غلیظ، متراكم و با ماندگاری بالا در کمترین زمان ممکن، دید سارق را به طور کامل از بین برده و ابتکار عمل را از او می گیرد. در این حالت تنها راه حل ممکن برای سارق، خروج از محل خواهد بود. این سیستم باید دارای قابلیت های زیر باشد:
در لحظه بروز خطر با فشردن کلید اضطراری و در هنگام تعطیلی با تحریک سنسورهای محیطی قابل فعال سازی باشد.
در هر ثانیه حداقل ۲۰ متر مکعب از محل را مورد پاشش مه قرار دهد و مدت زمان پاشش مه بنا به محل مورد استفاده و بر حسب ثانیه قابل تنظیم باشد.
مه تولید شده تا حداقل ۳۰ دقیقه ماندگاری داشته و اثر آن به هیچ عنوان قابل خنثی سازی توسط اشعه یا ابزارهای دیگر نباشد.
در صورت قطع برق دستگاه، عملکرد سامانه به وسیله باطری تا حداقل سه ساعت پشتیبانی گردد.
دارای قابلیت اتصال آنلاین به سرورهای پشتیبان باشد تا در لحظه بروز خطر، امکان تماس همزمان از طریق خطوط سرور وجود داشته باشد و بلافاصله هشدار سرقت به کاربران و یا نگهبانی و پلیس اطلاع رسانی شو.د
کلیه مشخصه های سیستم (مانند وضعیت اتصال برق، ولتاژ باطری، دمای هیتر و ...) باید از طریق سیستم مخابراتی ویژه به سرورهای پشتیبان قابل ارسال باشد تا تیم پشتیبان سامانه از این طریق بتواند ضمن پایش اماکنی که سیستم را نصب نموده اند از سلامت و عملکرد آن اطمینان حاصل نمایند.
کپسول و لوله های استفاده شده در دستگاه باید از جنس استیل و کلیه قطعات و اتصالات مکانیکی دستگاه از آلیاژ برنج تهیه شده باشد و نباید هیچ یک از قطعات مکانیکی آن در معرض مایع و مه دچار خوردگی و خرابی شوند. همچنین فناوری کپسول تحت فشار استفاده شده در این سیستم باید از نوعی باشد که بتواند معادل ۱۵ مرتبه تولید مه را در یک محیط ۲۰۰ متر مکعبی انجام دهد.
به منظور صرفه جویی در مصرف برق، این سیستم باید با استفاده از عایق بندی بسیار قوی، مصرف برق دستگاه را حداکثر تا ۵۰ وات (به طور متوسط) کنترل نماید.
مه تولیدی نباید هیچ گونه ضرر و زبانی برای تنفس انسان ایجاد نماید و دارای تاییدیه از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور باشد.
فرآیند تولید باید تحت استاندارد کنترل کیفیت (ایزو) صورت پذیرد و دارای استاندارد ملی ایران برای کالای دانش بنیان باشد.
سیستم تهویه: سیستمی که فضای داخل اتاق یا محل نصب دستگاه گاز سوز و... را جهت تعویض هوا یا ایجاد جریان هوای تازه در آن محل، به طور مستقیم یا غیر مستقیم به هوای آزاد راه می دهد.
تخلیه هوا: خارج کردن قسمتی از هوای فضا و هدایت آن به هوای آزاد به طور طبیعی یا با وسایل مکانیکی
دودکش: معبری فلزی یا با مصالح بنایی که گازهای حاصل از احتراق از راه آن به خارج ساختمان منتقل می شود.
هواکش: مجرایی که به روش طبیعی و یا با استفاده از وسیله مکانیکی برای تهویه هوای اتاق یا محل نصب دستگاه گاز سوز ... استفاده می شود.
سیستم روشنایی ایمن: سیستمی است که هر یک از منابع نور در آن به نحوی محدوده یا فضای مورد نظر را پوشش داده باشد که هیچ نقطه تاریکی در آن محدوده وجود نداشته باشد.
فضا: مقصود از "فضا" در مقررات ملی ساختمان، مکانی است که فعالیت مشخصی در آن انجام می گیرد و ممکن است در ترکیب با دیگر فضاها، یا مستقل از هم در تصرف های مختلف استقرار یابند. غیر از فضاهای اقامت یا اشتغال، فضای آشپزخانه و ... انوع فضاهای مورد اشاره در این پیوست عبارتند از:
فضای ارتباط و دسترس: فضاهایی که ارتباط و دسترسی به تصرف های درون ساختمان یا بین فضاها از طریق آن صورت می گیرد. چنین فضاهایی ممکن است به عنوان بخشی از ساختمان به صورت محصور و سرپوشیده طراحی شوند و یا به صورت فضای نیمه باز متصل به ساختمان در مسیر دسترس ورود و خروج ساختمان قرار گیرند.
فضای تأسیسات: فضایی مستقل که تجهیزات و وسایل تأسیساتی ساختمان در آن نصب می شوند.
فضاهای باز:
الف) حیاط بیرونی: به فضای باز بیرون محدوده ساختمان اطلاق می شود که قسمت اعظم نورگیری ساختمان از آن تأمین می شود. نسبت سطوح حیاط و سطح زیرینای همکف، در مقررات طرح های توسعه شهری تعیین می شود.
ب) حیاط خلوت: به فضایی باز که کوچک تر از حیاط بیرونی و معمولاً در منتهی الیه دیگر ساختمان که ممکن است در تمام عرض زمین و یا در قسمتی از آن قرار گیرد.
پ) حیاط های داخلی: فضایی است باز که در میان زیربنای ساختمان تعبیه شده و برای تامین نور و هوای فضاهای داخلی مورد استفاده قرار گیرد.
پ-۱- پاسیو (نورگیر): فضایی باز است که به وسیله جداره هایی محصور شده و به طور معمول اضلاع آن در تمام ارتفاع ساختمان، امتداد یافته و وظیفه تأمین نور و تهویه بخشی از ساختمان را در طبقات بر عهده دارد.
پ-۲- حیاط مرکزی: به فضای باز بین بلوک های ساختمانی مجتمع ها اطلاق می گردد که توسط احجام ساختمانی همان پلاک از دو طرف یا بیشتر محصور گردیده است و با رعایت ضوابط طرح های توسعه شهری می تواند به عنوان حیاط اصلی محسوب شود.فضاهای نیمه باز:
فضاهایی مانند بالکن و ایوان، که از داخل ساختمان می توان به آنها وارد شد و در ارتباط با هوای آزاد قرار دارند، به گونه ای که حداقل یک وجه آنها باز باشد، فضای نیمه باز محسوب می شوند.
الف) بالکن: سطحی است که از دو یا سه طرف به طور مستقیم در مجاورت هوای آزاد قرار گرفته است و زیر آن به وسیله فضای بسته ای اشغال نگردیده باشد.
ب) مهتابی (تراس): سطح روبازی از ساختمان، که بام بخش هایی از طبقه زیرین آن است.توقفگاه (پارکینگ): به محل های توقف و نگهداری وسایل نقلیه اطلاق می گردد و شامل توقفگاه در فضای باز و در داخل ساختمان می باشد.
فضای توقفگاه وسایل نقلیه در ساختمان: توقفگاه های مختص وسایل نقلیه ساکنان در ساختمان های مسکونی، یا ساختمان هایی که مکان های توقف دارای مالکیت یا حق استفاده افراد معین است، توقفگاه خصوصی محسوب می گردد. همچنین توقفگاه هایی که امکان استفاده عموم از آنها میسر است، توقفگاه عمومی محسوب می شوند.
فضاهای مشاع: بخش هایی از ساختمان یا مجموعه ساختمانی که در انطباق با قانون تملک آپارتمان ها و سایر قوانین مرتبط، مالكيت آن به عموم مالکان آن ساختمان یا مجموعه تعلق دارد از جمله: سالن های ورزش، اجتماعات و ...
جایگاه امدادرسانی: فضاها و سطوحی که به منظور کمک و امدادرسانی از طریق فضاهای باز از قبیل راه پله های اضطراری در نظر گرفته شده و مورد استفاده قرار می گیرند.
قفل ایمن: قفلی است که فارغ از نوع، شکل و اندازه آن، به نحوی طراحی، تولید و نصب شود که قابل تخریب، شکستن و باز شدن از طریق ابزاری به غیر از کلید منحصر به قفل نباشد.
کابین آسانسور: کابین جزئی از آسانسور است که مسافر، بار و یا هر دو را در خود جای می دهد. کابین دارای کف برای ایستادن، دیواره هایی برای حفاظت مسافران یا بار، سقف و در می باشد.
موتورخانه آسانسور: فضایی است که موتور گیربکس یا سیستم محرکه آسانسور، تابلو کنترل و غیره را در خود جایی می دهد.
مجرای خارجی نور و هوا: مجرائی منتهی به فضای بازِ در مجاورتِ زیر زمین و به منظور تأمین نور و هوای آن است که با تعبیه بازشوهایی به آن (در انطباق با تعویض هوای طبیعی در مبحث چهاردهم مقررات ملی ساختمان )، تأمین نور و هوای فضاهای واقع در زیرزمین را بر عهده دارد.
محیط پیرامونی ساختمان: به فضای بیرونی ساختمان که شامل معابر ورودی و خروجی، پیاده روهای در مجاورت نما یا دیوار حیاط بیرونی ساختمان، اطلاق می شود.
نمای ساختمان: بخشی از جداره ی خارجی ساختمان است که در معرض دید قرار دارد.
نمای شیشه ای: در صورتی که نمای ساختمان دارای پوشش حداقل ۶۰ درصد از شیشه باشد، نمای شیشه ای نامیده می شود و به دو دسته تقسیم می شود:
نمای شیشه ای پیوسته: به نمایی شیشه ای اطلاق می گردد که دارای سطوحی از شیشه باشد، به طوری که در تقسیم آن به ۲۰ متر مربع و بیشتر، جدا کننده ای با مصالح دیگر در بین نباشد.
نمای شیشه ای ناپیوسته: به نمایی شیشه ای اطلاق می شود که دارای سطوح شیشه ای باشد که در تقسیمات ۲۰ متر مربعی آن، جدا کننده هایی با مصالح دیگر وجود داشته باشد.
شدت روشنایی فضاها: شدت روشنایی فضاها و کاربری های مختلف در ساختمان ها باید بر اساس مبحث ۱۳ مقررات ملی ساختمان تعیین گردد. برای تامین این شدت روشنایی، باید توجه شود که از چراغ های با ضریب بهره بالا، لامپ های با راندمان بالا و امکانات متناسب دیگر به نحوی استفاده شود که چگالی انرژی الکتریکی (بر حسب وات بر متر مربع) برای تامین روشنایی مورد نظر بهینه باشد. برای محوطه ساختمان هایی که در ۲۴ ساعت یا تمام هفته مورد استفاده قرار نمی گیرند، بهره گیری از کنترل کننده خودکار یا سلول نوری برای روشن و خاموش کردن لامپها، الزامی است.
مؤسسات خدمات حفاظتی و مراقبتی: به مؤسساتی اطلاق می شود که برابر قوانین و مقررات جاری و ضوابط مندرج در آیین نامه اجرایی ماده ۱۲۲ قانون برنامه چهارم توسعه تشکیل و پس از ثبت، تحت نظارت و کنترل فراجا، مجاز به فعالیت نگهبانی خواهند بود.
نگهبان: عبارت است از عوامل اجرایی و مراقبان آموزش دیده که برابر ضوابط مربوطه تحت نظارت مؤسسات خدمات حفاظتی و مراقبتی بکارگیری شده و بر اساس قرارداد منعقده، وظیفه نگهبانی از تصرف های موضوع این پیوست را بر عهده دارند.
(۱) CPTED(Criminal Prevention Through Envrnomental Design)
(۲) Situational Crime Prevention
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...