عرض هر یک از قسمتها و اجزای مختلف راه خروج، مشروح در بندهای ۳-۶-۳ و ۳-۶-۴ ، باید بر اساس پهنای لازم خروج به ازای هر متصرف مندرج در جدول ۳-۶-۶-۱ تعیین شود.

پهنای راه خروج نباید از مقادیر ارائه شده در این بخش کمتر باشد. پهنای کل راه خروج، بر حسب میلی متر، نباید از حاصل ضرب کل بار تصرف منتهی به راه خروج و ضرایب داده شده در جدول ۳-۶-۶-۱ و نیز از مقادیر مشخص شده در هر جای دیگر این مبحث کمتر باشد. راه‌های خروج چندگانه باید به اندازه‌ای باشد که در صورت حذف یکی از راه‌ها، ظرفیت موجود قابل استفاده به کمتر از ۵۰ درصد ظرفیت مورد نیاز کاهش نیابد.

تبصره: راه‌های خروج، مطابق بخش ضوابط اختصاصی تصرفهای تجمعی

عرض مفید راه خروج باید در باریک‌ترین بخش مسیر اندازه گیری شود. استثنائا در هر طرف مسیر خروج، حداکثر ۱۰ سانتی متر پیش آمدگی در محدوده ارتفاع تا ۷۰ سانتی متر از کف می‌تواند جزو عرض مفید در نظر گرفته شود.

درهایی که به مسیر راه خروج باز می‌شوند، نباید طی بازشدن، پهنای الزامی را به کمتر از نصف آن کاهش دهند. همچنین هنگامی که در کاملاً باز شود نباید بیش از ۱۸ سانتی متر به درون پهنای الزامی راه خروج پیش آمدگی داشته باشد.

تبصره : برای درهایی که در واحدهای مسکونی مستقل و اتاق‌های خواب تصرف م-۲ قرار دارند، این محدودیت الزامی نیست.