در صورتی که قابل دسترس بودن شیب راه‌هایی که به عنوان بخشی از راه‌های خروج استفاده می‌شوند الزامی باشد، باید با مقررات شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی -حرکتی، مصوب شورای عالی شهرسازی و معماری، مطابقت نماید و در هر صورت، حداکثر شیب مسیر نباید از ۱ به ۸ (۱۲/۵ درصد ) بیشتر باشد.

تبصره : در تصرفهای گروه (ت)، شیب شیبراه‌های راهرویی باید مطابق با شرایط ضوابط اختصاصی تصرفهای تجمعی باشد.

در شیب راه‌های قابل دسترس الزامی، شیب عرضی مجاز نیست. در سایر شیبراه ها، شیب اندازه گیری شده عمود بر جهت تردد نباید از یک واحد عمودی در ۴۸ واحد افقی (شیب ۲ درصد) بیشتر باشد.

خیز یا ارتفاع طی شده هر شیبراه، بین دو پاگرد یا سطح افقی متوالی، باید حداکثر ۷۲ سانتیمتر باشد. لذا در اختلاف ارتفاع بیشتر، باید مطابق بند۳-۶-۴-۴-۷ ، در مسیر شیبراه، پاگرد یا پاگردهای میانی قرار گیرد. در هر صورت، حداکثر اختلاف تراز دو سطح افقی که با یک سلسله شیبراه و پاگردهای میانی آن پیموده می‌شود، نباید از ۳۷۰ سانتی متر بیشتر باشد.

حداقل عرض شیبراه واقع در راه خروج نباید کمتر از عرض لازم برای کریدورها وراهروهای گفته شده در بند ۳-۶-۳-۲-۵ باشد. در ساختمان‌هایی که قابل دسترس بودن آن‌ها الزامی نیست، عرض آزاد شیبراه و عرض آزاد میان میله‌های دستگرد (در صورت وجود)، باید حداقل ۹۰/۰ سانتی متر باشد. در تمام قسمتهای شیبراه واقع در راه خروج، بلندی قد غیر سرگیر (ارتفاع بدون مانع) نباید از ۲۰۰ سانتی متر کمتر باشد.

تمام شیبراه‌های واقع در داخل و خارج بنا، چنانچه جزئی از راه خروج الزامی محسوب شوند، باید همانند آنچه در بند ۳-۶-۴-۳-۹ در مورد پلکان‌ها و راه پله‌ها شرح داده شد، دوربندی، مجزاسازی و محافظت شوند. این شیبراه‌ها و پاگردهای بین آن‌ها باید دارای ساختاری ثابت و پایدار و کفی محکم، یکپارچه، غیر مشبک و غیرلغزنده باشند.

در هیچ قسمت از طول مسیر خروج، نباید عرض شیبراه‌ها و پاگردهای آن‌ها کاهش یابد. پیش آمدگی در عرض الزامی شیبراه و پاگرد ممنوع است.

در هر دو طرف هر شیبراه که ارتفاعی بیش از ۱۵ سانتی متر را طی می‌کنند، باید مطابق ضوابط بند ۳-۶-۴-۵ میله دستگرد نصب شود.

شیبراه ها، در بالا و پایین، نقاط گردش حرکت، ورودی‌ها، خروجی‌ها، و درها، باید پاگرد داشته باشند.

پاگردها باید در هر جهت شیبی کمتر از ۱ واحد عمودی در ۴۸ واحد افقی (شیب ۲ درصد) داشته باشند. تغییرات تراز در سطح پاگرد مجاز نیست.

عرض پاگرد باید حداقل به اندازه عریض‌ترین شیبراه متصل به پاگرد باشد.

طول پاگرد در راستای پیمایش باید حداقل ۱۵۰ سانتی متر باشد، به جز آن که در واحدهای مسکونی مستقل گروه تصرفهای (م- ۲) که قابل دسترس بودن آن‌ها الزامی نیست، مجاز است که پاگردها دارای حداقل طول ۹۰/۰ سانتی متر در راستای پیمایش باشند.

چنانچه جهت پیمایش، در پاگردهای بین مسیرهای شیبراه، تغییر کند، اندازه پاگرد باید حداقل ۱۵۰ سانتی متر در ۱۵۰ سانتی متر باشد، به جز آن که پاگردهای واحدهای مسکونی مستقل در تصرف (م-۲) که قابل دسترس بودن آن‌ها الزامی نیست، مجاز است که حداقل ۹۰ سانتی متر در ۹۰ سانتی متر باشد.

در هر طرف مسیر شیبراه و پاگردهای شیبراه، باید حفاظ لبه مطابق با تمام شرایط زیر اجرا شود:

سطح شیبراه‌ها باید از مصالح غیرلغزنده ساخته و به طور ایمن و مطمئن ساخته شود.

شیبراه‌های خارج از ساختمان و راه‌های رسیدن به شیبراه‌ها در خارج از ساختمان، باید چنان طراحی شود که آب روی سطح پیاده روی آن‌ها جمع نشود. سطوحی که جزو شیبراه‌ها و پاگردهای خارجی محسوب می‌شوند و در معرض برف و یخ قرار دارند، باید چنان طراحی شود که جمع شدن برف و یخ روی آن‌ها به کمترین حد ممکن برسد.