۶-۱۰-۶-۳ فضاهای پناه گرفتن

هر فضای قابل دسترس که الزاماً به فضای پناه گرفتن نیاز دارد، باید توسط یک راه خروج قابل دسترس به آن متصل شود. حداکثر طول مسیر پیمایش از فضای قابل دسترس تا یک فضای پناه گرفتن نباید از مقدار مجاز برای تصرف مربوطه مطابق با شرایط بند ۳-۶-۳-۲-۱ بیشتر باشد. هر فضای پناه گرفتن الزامی باید به یک راه پله دوربندی شده مطابق شرایط بندهای ۳-۶-۱۰-۳ و ۳-۳-۶-۳ ، یا به یک آسانسور مطابق شرایط بند ۳-۶-۱۰-۴ ، دسترسی مستقیم داشته باشد.

۱-۶-۱۰-۶-۳ اندازه

در راه‌های خروج قابل دسترس، فضای پناه گرفتن باید به اندازه‌ای باشد که بتوان به ازای حداکثر هر ۲۰۰ نفر از متصرفان ساختمان یا بخشی از ساختمان که مربوط به آن فضای پناه گرفتن است، فضای لازم برای استقرار یک صندلی چرخدار با ابعاد خالص ۸۰ در ۱۲۰سانتی متر را در آن تأمین کرد. فضای صندلی چرخدار نباید عرض الزامی راه خروج را کاهش دهد. در فضای پناه گرفتن، دسترس به هر یک از فضاهای لازم برای صندلی چرخدار نباید توسط بیش از یک فضای استقرار صندلی چرخدار مجاور مسدود شود.

یادآوری : این اندازه‌ها تنها برای تأمین حداقل فضای پناه گرفتن لازم به منظور استقرار صندلی چرخدار در زمان آتش سوزی، مجاز است. در سایر شرایط، اندازه‌های فضاها برای استقرار یا حرکت صندلی چرخدار باید مطابق با مقررات شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی-حرکتی باشد.

۲-۶-۱۰-۶-۳ شناسایی محل فضای پناه گرفتن

بر روی هر دری که دست یابی به یک فضای پناه گرفتن را از هر مکان مجاور تأمین می‌کند، باید عبارت «فضای پناه گرفتن زمان آتش سوزی» نصب شود. در صورتی که فضای پناه گرفتن در راه‌های خروج قابل دسترس قرار گیرد، باید علامت بین المللی قابل دسترس برای افراد معلول نیز نصب گردد. در صورتی که روشنایی علامت خروج مطابق بخش ۳-۶-۹ الزامی باشد، به علایم یادشده نیز باید روشنایی داده شود. همچنین بر روی در فضای پناه گرفتن باید علایم لمسی برای نابینایان مطابق ضوابط شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی- حرکتی، نصب گردد.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...