بخش 3.5.4

در تصرفهای گروه (م - ۲)، یک سیستم اعلام حریق دستی و سیستم اعلام حریق خودکار باید به شرح زیر نصب شود:

در تصرفهای مسکونی که برای مراقبت شبانه روزی از افراد به تعداد ۶ الی ۱۶ نفر (به غیر از تعداد کارکنان) استفاده شود، نصب یک سیستم اعلام حریق خودکار الزامی است.

در ساختمان‌های تصرف (د-۱) و (د-۲)، کریدورها و آن فضاهایی از ساختمان که به کریدورها باز می‌شوند، باید به سیستم خودکار کشف حریق مجهز باشند.

در تصرفهای گروه (د -۳)، یک سیستم کشف و اعلام حریق خودکار باید نصب شود. جعبه‌های اعلام حریق دستی را می‌توان در اتاقهای متعلق به کارکنان که دارای دید و نظارت به قسمتهای تحت نظر هستند، قرار داد.

در تصرفهای گروه (د-۳)، تخلیه افراد با دشواری‌های زیادی همراه است و بنابر این آگاهی سریع از بروز آتش سوزی از اهمیت زیادی برخوردار است. در این تصرفها، لازم است تا در آن فضاهای خواب یا اقامت که در آن‌ها احتمال حریق وجود دارد و در معرض دست کاری‌های احتمالی افراد تحت مراقبت نیست، کاشف‌های دود متصل به سیستم اعلام حریق خودکار نصب شود.

در تمام ساختمان‌های گروه (ت) دارای بار تصرف برابر یا بیشتر از ۳۰۰ نفر، باید یک سیستم دستی اعلام حریق نصب شود. همچنین، قسمت‌هایی از تصرفهای گروه (آ)، که برای اهداف تجمعی از آن‌ها استفاده می‌شود، باید دارای سیستم اعلام حریق دستی باشند.

در تصرفهای گروه (ت) با بار تصرف بیشتر از ۱۰۰۰ نفر، فعال شدن سیستم اعلام حریق باید با فعال سازی یک سیستم صوتی و اعلام خطر (با قابلیت پخش از طریق بلندگو) همراه باشد. تا هنگام تدوین دستورالعمل ملی مربوط، برای این سیستم‌ها از سایر استانداردهای معتبر مانند استاندارد NFPA ۷۲ استفاده شود.

ساختمان‌های تجمعی گروه (ت-۱)، مانند تئاتر، سینما و کاربری‌های مانند آن‌ها، باید به سیستم کشف و اعلام حریق خودکار مجهز باشند.

ساختمان‌های تصرف تجمعی گروه (ت-۲) باید به سیستم کشف و اعلام حریق خودکار مجهز گردد.

این تصرفها باید به سیستم اعلام حریق دستی مجهز شوند.

سیستم‌های صوتی و اعلام خطر باید مطابق با الزامات مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان مجهز به نیروی برق ایمنی و اضطراری باشند.

در تصرف صنعتی گروه (ص- ۱)، نصب یک سیستم اعلام حریق خودکار الزامی است.

در تصرف صنعتی گروه (ص- ۲)، نصب یک سیستم اعلام حریق دستی الزامی است.