سیستم‌های کشف و اعلام حریق برای آگاهی سریع و به موقع از خطر آتش سوزی مؤثر بوده و با بهره برداری از آن‌ها می‌توان پیش از آنکه محیط به شرایط بحرانی برسد، فرصت لازم را برای عملیات اطفای حریق فراهم آورد. به کمک این سیستم‌ها می‌توان تا حدود زیادی از تلفات و خسارتهای ناشی از آتش سوزی جلوگیری کرد. از این رو، تجهیز ساختمان به این سیستمها و وسایل، از عوامل اصلی حفظ جان و مال انسان‌ها در برابر خطرهای آتش سوزی شناخته شده است. در همه مواردی که در این مبحث استفاده از شبکه‌های کشف و اعلام حریق ضروری اعلام شده، رعایت ضوابط مندرج در این فصل، برای طراحی، اجرا، نگهداری و بازدید آن‌ها الزامی است. همچنین در محلهای مورد نیاز، مرجع قانونی صدور پروانه و پایان کار می‌تواند نصب سیستم‌های کشف و هشدار منوکسید کربن را مطالبه نماید.

طراحی، انتخاب تجهیزات، اجرا، نصب و هرگونه تغییر، تبدیل و توسعه در سیستم‌های کشف و اعلام حریق در ساختمان‌ها باید مطابق معیارها و استانداردهای معتبر و توسط متخصصان کار آزموده صورت گیرد. تا هنگام تهیه دستورالعمل مصوب، برای کنترل، طراحی و نصب این سیستمها باید از یکی از مراجع زیر استفاده شود:

طراحی سیستم های برقی، مدارها و نظایر آن باید با مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان مطابقت داشته باشد.

تجهیزات سیستم کشف و اعلام حریق باید حداقل یکی از گواهینامه‌های فنی معتبر ملی و یا بین المللی را مطابق با ضوابط این مبحث دارا باشد.