بخش 3.2.4.2
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
کاربریهای جداسازیشده — روش جداسازی (بخش ۲‑۴‑۲‑۳)
الزامات برخورد با ساختمانهای مخلوط از طریق جداسازی کامل هر تصرف به مناطق حریق مستقل با رعایت محدودیتهای اختصاصی هر تصرف.
۲-۴-۲-۳ کاربریهای جداسازی شده
در این روش، هر قسمت از ساختمان باید بر اساس تصرف آن به صورت جداگانه دسته بندی شده و به طور کامل با دیوارها و اجزای افقی مانع آتش، با مقاومت خواسته شده در جدول ۳-۲-۴-۲ از سایر قسمتها جدا شود. هر منطقه حریق باید با ضوابط مربوط به تصرف خود مطابقت داشته باشد.
هر منطقه حریق باید به تناسب با نوع تصرف و نوع ساختار خود با محدودیتهای ارتفاعی داده شده در فصل ۳-۴ مطابقت داده شود. به عنوان مثال چنانچه بالاترین طبقهای که تصرف اداری در آن وجود دارد، طبقه چهارم باشد، برای مطابقت محدودیت ارتفاعی این تصرف، به ساختارهایی نیاز داریم که ۴ طبقه برای تصرف اداری را مجاز بداند. همچنین در هر طبقه باید مساحت ساختمان به گونهای باشد که مجموع نسبتهای مساحت کف تصرفها تقسیم بر مساحت مجاز آنها بیش از یک نشود. با کنترل این دو موضوع (اول: محدودیت ارتفاع برای هر تصرف و دوم: کوچکتر از یک بودن مجموع نسبتهای مساحت کف به مساحت مجاز برای تصرفها در هر طبقه)، حداقل نوع قابل قبول ساختار برای کل ساختمان تعیین میشود. توجه شود که یک ساختمان نمیتواند مطابق با الزامات فصل ۳-۳ دارای چند ساختار باشد و نهایتاً بر اساس ارزیابی ذکر شده در فوق، کل ساختمان مطابق با فصل ۳-۳ دارای یک نوع ساختار خواهد بود (که بالاترین مقاومت الزامی مورد نیاز را نتیجه میدهد).
تبصره : در همه ساختمانهای غیر از تصرف (د -۲)، در صورتی که ساختمان به طور کامل به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد، میتوان مقاومت در برابر آتش تعیین شده در جدول ۳-۲-۴-۲ را به میزان یک ساعت کاهش داد، به شرطی که اولاً درجه مقاومت در برابر آتش از یک ساعت کمتر نشده، ثانیاً از مقاومت لازم کف طبقه بر اساس نوع ساختار نیز کمتر نشود.
جدول شماره ۳-۲-۴-۲: مقاومت لازم برای جداسازی تصرفها در روش جداسازی شده (بر حسب ساعت)
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...