بخش 1-A6.1.4.2.6

اتصال دیوار به‌ زیر سقف‌ باید به‌ صورت اتصال لغزشی‌ بدون اتصال مستقیم‌ دیوار به‌ سقف‌ و با استفاده از مهار خارج از صفحه‌ دیوار با قطعاتی‌ از قبیل‌ نبشی‌ یا ناودانی‌ اجرا شود (شکل‌ پ۶-۱۱-الف‌) . انتخاب نوع اتصال بستگی‌ به‌ وضعیت‌ دیواری دارد که‌ بین‌ اعضای قائم‌ شامل‌ ستون، دیوار و یا وادار مهار شده است‌. در سازه‌های بتنی‌ چنانچه‌ بر اساس نوع سقف‌ امکان پیش‌بینی‌ اتصالات مناسب‌ لغزشی‌ در زمان ساخت‌ عضو سازه‌ای برای بالای دیوار نباشد می‌توان این‌ اتصال را با کاشت‌ میل‌ مهار پس‌ از اجرای تیر انجام داد. باید توجه‌ شود که‌ در این‌صورت کاشت‌ میل‌ مهار باید در هسته‌ تیر بتنی‌ انجام شود و کاشت‌ و اتصال به‌ پوشش‌ بتن‌ مجاز نمی‌باشد. حداقل‌ فاصله‌ بالای دیوار تا زیر سقف‌ برابر با بیشترین‌ دو مقدار ۲۵ میلی‌متر و حداکثر خیز دراز مدت سقف‌ در امتداد دیوار در نظر گرفته‌ شود.

لبه‌ بالایی‌ دیوار را می‌توان با استفاده از دو نبشی‌ و یا ناودانی‌ که‌ به‌ طریق‌ مناسب‌ به‌ سقف‌ سازه متصل‌ می‌شود مهار نمود. ناودانی‌ و یا نبشی‌ها نباید به‌ دیوار یا وادار پیچ‌، میخ‌ و یا جوش شوند. با این‌ اتصال امکان حرکت‌ آزادانه‌ دیوار در درون صفحه‌ تامین‌ می‌شود. فاصله‌ بالای دیوار تا سقف‌ باید در حدی باشد که‌ تیر بتواند آزادانه‌ خیز داده و اتصالی‌ با دیوار پیدا ننماید. نبشی‌ها به‌ ترتیب‌ ابتدا در یک‌ سمت‌ اجرا و پس‌ از دیوارچینی‌ و قرارگیری بالاترین‌ بلوک دیوار، نبشی‌ دوم متصل‌ می‌شود. نبشی‌ می‌تواند به‌ صورت سرد نورد یا گرم نورد و به‌ شکل‌ منقطع‌ یا پیوسته‌ باشد. می‌ توان به‌ جای مهار خارج از صفحه‌ دیوار در تراز سقف‌، آخرین‌ ردیف‌ دیوار را با جزییات بند پ۶-۱-۴-۲-۲ به‌ وسیله‌ میلگرد یا بست‌ مسلح‌ نمود. در این‌ صورت توجه‌ شود که‌ در محاسبات دیوار به‌ صورت یک‌ صفحه‌ یک‌ طرفه‌ لحاظ شود و کل‌ بار جانبی‌ وارده به‌ دیوار در طراحی‌ وادارها و المانهای مسلح‌کننده دیوار لحاظ شود (شکل‌ پ۶-۱۱-ب) .

در اجرای دیوارهای داخلی‌ به‌ خصوص در انواع سقف‌هـای دارای تیرچـه‌ یـا تیـر یـا هـر نـوع سـقف‌ مخـتلط‌ کـه‌ در آن‌ها تیری در راستای دیـوار نباشـد، ماننـد دیوارهـای خـارجی‌ مـی‌تـوان رج انتهـایی‌ دیـوار یـا رج ماقبـل‌ آنـرا با میلگرد بستر یا بست‌ مسلح‌ کرد (شکل‌ پ۶-۱۲)