بخش 1-A6.1.4.2.11.1

یک‌ روش مهار لرزه‌ای دیوارها مسلح‌کردن آن با شبکه‌ الیاف می‌باشد. در این‌ روش خمش‌ دیوار، یک‌ طرفه‌ و در راستای قائم‌ می‌باشد بنابراین‌ دیوار نیازی به‌ وادار ندارد و محدودیتی‌ در طول دیوار وجود ندارد. توجه‌ شود که‌ در این‌ حالت‌ در لبه‌های دیوار و کنار بازشوها باید بر روی دیوار از نوار شبکه‌ الیاف استفاده نمود. در این‌ روش نوارهای شبکه‌ ساخته‌ شده از الیاف کربن‌ یا شیشه‌ بر روی دیوار قرار داده شده و نازک کاری بر روی آن به‌ صورت دستی‌ پاشیده می‌ شود. بعد از انجام لایه‌ اول پاشش‌ باید نبشی‌ مهار خارج صفحه‌ دیوار در بالا و پایین‌ دیوار اجرا شده و لایه‌ نهایی‌ نازککاری دیوار بر روی نبشی‌ اجرا شود (توجه‌ شود که‌ نباید پاشش‌ بر روی نبشی‌ اجرا شود و از حرکت‌ داخل‌ صفحه‌ دیوار جلوگیری نماید). در صورت وجود حداقل‌ ۵۰ میلی‌متر کف‌سازی که‌ پایین‌ دیوار در داخل‌ آن قرار گیرد نیازی به‌ اجرای نبشی‌ پایینی‌ نمی‌باشد. در این‌ روش، درصورتی‌که‌ نازککاری روی دیوار از جنس‌ سیمان انتخاب شده باشد، الیاف شیشه‌ مقاوم به‌ قلیا (AR-Glass) با مقاومت‌ تسلیم‌ بیش‌ از MPa ۱۰۰۰ مناسب‌ بوده و در صورتی‌که‌ نازککاری از جنس‌ گچ‌ منظور شده باشد، استفاده از الیاف شیشه‌ E-Glass نیز با همان مقاومت‌ تسلیم‌ مجاز می‌باشد ( شکل‌های پ۶-۱۹ و ۶-پ۲۰ ). در هر دو صورت، مقدار الیاف مورد نیاز با توجه‌ به‌ مشخصات آن‌ها در حالت‌ استفاده به‌ صورت نواری حداقل‌ gr/m ² ۱۰۰ و در حالت‌ استفاده به‌ صورت سرتاسری gr/m ² ۵۰ (در هر سمت‌ دیوار) می‌باشد. از شبکه‌ الیاف کربن‌ با مقاومت‌ تسلیم‌ بیش‌ از MPa ۳۰۰۰ نیز می‌ توان به‌ عنوان جایگزین‌ الیاف شیشه‌ استفاده نمود . این‌ روش با توجه‌ به‌ حذف وادارها می‌تواند نسبت‌ به‌ سایر روشها از هزینه‌ کمتری برخوردار بوده و برای ساختمان‌های موجود نیز قابل‌ کاربرد می‌باشد.

*

شبکه‌ الیاف یک‌ ساختار شبکه‌ای متشکل‌ از نخ‌‌های متعدد است‌ که‌ به‌ یکدیگر متصل‌ شده اند. شبکه‌ الیاف می‌تواند دارای ساختار یک‌ جهته‌ یا دو جهته‌ باشد. ساختار یک‌ جهته‌ به‌ معنای این‌ است‌ که‌ نخ‌ها در یک‌ راستا از مقاومت‌ کششی‌ مناسبی‌ برخوردار هستند اما در جهت‌ دیگر مقاومت‌ کمتری داشته‌ و نخ‌های ضعیف‌ تر تنها برای اتصال و کنار هم‌ نگهداشتن‌ نخ‌های قویتر استفاده شده اند؛ لذا در طراحی‌ و کاربرد باید جهت‌ قوی ملاک باربری باشد. در مش‌ دوطرفه‌ در هر دو جهت‌ نخ‌ها از مقاومت‌ کششی‌ بالایی‌ برخوردار می‌باشند. فاصله‌ بین‌ چشمه‌ها (یک‌ نخ‌ تا نخ‌ مجاور) در ساختار شبکه‌‌ای بنا به‌ طراحی‌ می‌ تواند متفاوت باشد. اما این‌ فاصله‌ نباید از ۵ میلی‌متر کمتر باشد.

همچنین‌ حداکثر اندازه سنگدانه‌ مورد استفاده در ملات، برای اتصال شبکه‌ الیافی‌ باید از نصف‌ فاصله‌ باز بین‌ چشمه‌ها بیشتر نباشد.

ژئوگریدهایی‌ که‌ ساختار شبکه‌‌ای پلیمری داشته‌ و از نخ‌ و الیاف تشکیل‌ نشده اند و همچنین‌پارچه‌ الیافی‌ که‌ عموماً در ساختارهای کامپوزیت‌ FRP مورد استفاده قرار می‌گیرد، نباید به‌ عنوان شبکه‌ الیافی‌ مورد استفاده قرار گیرند. شکل‌ پ۶-۲۱ نمونه‌ای از شبکه‌های الیافی‌ را نمایش‌ می‌دهد.

لازم به‌ ذکر است‌ الیاف شیشه‌ مورد استفادهدر محیط‌ سیمانی‌ حتماً باید از الیاف شیشه‌ مقاوم به‌ قلیا باشند، به‌ علت‌ اینکه‌ در محیط‌ سیمانی‌ (با pH>12/5 )، الیاف شیشه‌ تحت‌ تأثیر قلیایی‌ محیط‌ پیرامون خود قرار می‌گیرند و کاهش‌ مقاومت‌ پیدا می‌کنند. در نهایت‌ فرآیند خوردگی‌ در محلول قلیایی‌ با گذشت‌ زمان می‌تواند تا تخریب‌ کامل‌ شبکه‌ ادامه‌ پیدا کند و به‌ این‌ ترتیب‌ طول عمر الیاف لایه‌ تقویت‌ کاهش‌ می‌یابد. کاهش‌ مقدار قلیای سیمان و ایجاد یک‌ لایه‌ سد محافظتی‌ روی الیاف در برابر اثرات شیمیایی‌ محیط‌، هرچند راهکارهای موثری در بهبود خوردگی‌ الیاف شیشه‌ می‌باشند اما کافی‌ نیست‌ و حتماً لازم است‌ از الیاف شیشه‌ مقاوم به‌ قلیا استفاده نمود. الیاف شیشه‌ مقاوم به‌ قلیا باید دارای حداقل‌ ۱۶ درصد زیرکونیا (ZrO ₂ ) باشد.

تعیین‌ سطح‌ مقطع‌ نخ‌، دانسیته‌، مقاومت‌ کششی‌ و مدول الاستیسیته‌، تعیین‌ درصد زیرکونیا در الیاف و آزمون مقاومت‌ به‌ قلیا از جمله‌ آزمونهای ضروری برای شناخت‌ ویژگی‌های مش‌ شیشه‌ می‌باشند.

تعیین‌ سطح‌ مقطع‌ نخ‌، دانسیته‌، مقاومت‌ کششی‌ و مدول الاستیسیته‌، تعیین‌ درصد کربن‌ یا گرفتن‌ طیف‌ مادون قرمز FTIR از نمونه‌ از جمله‌ آزمونهای ضروری برای شناخت‌ ویژگی‌های مش‌ کربنی‌ می‌باشند.