مجموع لنگر در حالت رفتار ارتجاعی برابر است با:

$M_{i}+\Delta M_{i}=M_{i}+P_{i}\Delta _{wi}=M_{i}(1+\theta _{i})$

از طرف دیگر لنگر اضافی ΔM _i خود ایجاد یک تغییر مکان اضافی در طبقه i می‌نماید که این تغییر مکان نیز به نوبه خود اثر P-Δ و در نتیجه لنگر اضافی جزئی‌تری را ایجاد می‌نماید. لنگر طبقه در نهایت برابر خواهد بود با :

$M_{ip\Delta }=M_{i}(1+\theta _{i}+\theta _{i}^2+\theta_{i}^3...)$

با توجه به حد سریها، مقدار حد سری داخل پرانتز برابر با $\frac{1}{1-\theta {i}}$ است و خواهیم داشت:

$M_{ip\Delta }=M_{i}(\frac{1}{1-\theta {i}})$

در سازه‌های تحت اثر زلزله، به دلیل رفتار غیر ارتجاعی سازه، تغییر مکان طبقات که از محاسبات ارتجاعی سازه در برابر بارهای جانبی زلزله مطابق ضوابط بندهای (3-3) و (۳-۴) آیین نامه به دست می‌آید، نمایانگر تغییر مکان جانبی غیرارتجاعی طبقه در یک زلزله شدید نیست. تغییر مکان جانبی نسبی غیرخطی در این آیین نامه از رابطه (۹- ب) برآورد می‌شود:

$\bar{\Delta }_{eui}=\frac{\Delta _{eui}}{1-\theta _{i}}$

$\Delta _{Mi}=C_{d}\Delta _{eui}$

بنابراین برای کنترل تغییر مکان جانبی نسبی غیر خطی طرح طبقات، تغییر مکان به دست آمده از رابطه (۹-ب) با مقادیر مجاز، بند (۳-۶-۳) آیین نامه مقایسه می‌گردد.

در محاسبه مقدار برش معادل طبقه با منظور نمودن اثرهای P-Δ، یعنی V _ipΔ ، می‌توان از رابطه زیر استفاده کرد:

$V_{ip\Delta }=V_{i}(\frac{1}{1-\theta _{i}})$