رابطه نیرو-تغییرشکل اعضا را می‌توان حداقل به صورت دو خطی در نظر گرفت. سختی ارتجاعی در ساختمان‌های بتن آرمه و بنایی براساس مقاطع ترک خورده در نظر گرفته می‌شود. در اعضای شکل پذیر که انتظار می‌رود رفتار غیر خطی داشته باشند، سختی ارتجاعی در مدلسازی دو خطی، سختی سکانت تا نقطه جاری شدن محسوب می‌شود. در منحنی رفتاری اعضا می‌توان سختی بعد از جاری شدن را صفر اختیار نمود. استفاده از رابطه سه خطی نیرو تغییر شکل که اثر سختی قبل و بعد از ترک خوردگی را در نظر می‌گیرد مجاز می‌باشد. استفاده از روابط داده شده در دستورالعمل بهسازی لرزه‌ای ساختمان‌های موجود" ( نشریه ۳۶۰ ) نیز مجاز است.