مشخصات غیرخطی اعضای سازه در مدلسازی باید به لحاظ مقاومت، سختی و شکل پذیری با داده‌های آزمایشگاهی و یا مدل‌های تحلیلی معتبر سازگار باشد.

رابطه نیرو-تغییرشکل اعضا را می‌توان حداقل به صورت دو خطی در نظر گرفت. سختی ارتجاعی در ساختمان‌های بتن آرمه و بنایی براساس مقاطع ترک خورده در نظر گرفته می‌شود. در اعضای شکل پذیر که انتظار می‌رود رفتار غیر خطی داشته باشند، سختی ارتجاعی در مدلسازی دو خطی، سختی سکانت تا نقطه جاری شدن محسوب می‌شود. در منحنی رفتاری اعضا می‌توان سختی بعد از جاری شدن را صفر اختیار نمود. استفاده از رابطه سه خطی نیرو تغییر شکل که اثر سختی قبل و بعد از ترک خوردگی را در نظر می‌گیرد مجاز می‌باشد. استفاده از روابط داده شده در دستورالعمل بهسازی لرزه‌ای ساختمان‌های موجود" ( نشریه ۳۶۰ ) نیز مجاز است.

در اعضایی که در آن‌ها زوال مقاومت انتظار می‌رود، باید این رفتار در رابطه نیروتغییر شکل آن اعضا در نظر گرفته شود. در صورتی که از روابط نشریه ۳۶۰ برای توصیف رابطه نیرو تغییر شکل اعضا استفاده شود، شرایط این بند لحاظ شده تلقی می‌گردد.

مقاومت اعضا براساس مقادیر مورد انتظار (میانگین) مشخصات مصالح محاسبه می‌شود. مشخصات میانگین مصالح با ضرب عدد 1.15 در مقادیر مقاومت مشخصه مصالح (کرانه پایین) به دست می‌آیند.

در تعیین روابط نیرو- تغییر شکل برای اعضای سازه اثر نیروهای محوری ناشی از بارهای ثقلی باید در نظر گرفته شوند.